Nocturnal Animals (2016)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Nocturnal Animals" είναι ένα στιλπνό και πολυεπίπεδο δράμα που φλερτάρει με το θρίλερ. Αν και διαθέτει πληθώρα ιδεών και κινηματογραφικών αρετών, θεωρείται υπερβολικά εγκεφαλική και δύσκαμπτη, κρύβοντας πίσω από την ομορφιά της μια μελαγχολία διάψευσης.

Το "Νυχτερινά Ζώα" του Τομ Φορντ αποτελεί μια σχολαστικά δομημένη, εμβληματικά ακόλαστη άσκηση κινηματογραφικής δυαδικότητας. Αντιπαραθέτει την αποστειρωμένη, γεμάτη μετάνοιες πραγματικότητα μιας Λος Άντζελες γκαλερίστας, με τη βάναυση, σπλαχνική αφήγηση ενός μυθιστορήματος εκδίκησης, γραμμένου από τον πρώην σύζυγό της. Η ταινία διαπρέπει στη οπτική της γλώσσα – γυαλιστερή, ψυχρή και υπερ-σχεδιασμένη – και περιλαμβάνει μια ερμηνεία που ορίζει την καριέρα του Μάικλ Σάνον, του οποίου η κουρασμένη ένταση θεμελιώνει το βίαιο θρίλερ που είναι ενσωματωμένο στο βιβλίο. Ωστόσο, η ταινία κατά περιπτώσεις δυσκολεύεται με τη συναισθηματική απήχηση· η κριτική της επιφανειακότητας της υψηλής κοινωνίας μοιάζει σχεδόν υπερβολικά γυαλισμένη, φλερτάροντας με την αυτο-παρωδία, κάτι που μπορεί να καταστήσει τη συσκευή πλαισίωσης σκόπιμα αποστασιοποιημένη. Ενώ οι ακολουθίες του μυθιστορήματος προσφέρουν γνήσια ένταση και θεματικό βάρος σχετικά με την αρρενωπότητα και την αποτυχία, η συνολική εκτέλεση οδηγεί σε μια προκλητική, αν και συναισθηματικά απομακρυσμένη, εξερεύνηση της εκδίκησης και της καλλιτεχνικής ανταπόδοσης.