The New Mutants (2020)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, οι «Νέοι Μεταλλαγμένοι» επιχειρούν να συνδυάσουν το κλειστοφοβικό θρίλερ με υπερηρωικά κλισέ και νεανική φιλία, αλλά το αποτέλεσμα είναι άνισο και σεναριακά προβλέψιμο. Παρότι δημιουργεί ατμόσφαιρα εγκλεισμού και μυστηρίου, η πλοκή εξελίσσεται χωρίς ανατροπές, αδυνατώντας τελικά να λειτουργήσει ως συνεκτικό σύνολο και εναλλακτική υπερηρωική περιπέτεια.

Το *The New Mutants* του Τζος Μπουν υποφέρει κατάφωρα υπό το βάρος της παρατεταμένης και προβληματικής του πορείας από την ανάπτυξη στην παραγωγή, με αποτέλεσμα μια ταινία που πάσχει από τονικότατη σχιζοφρένεια και, τελικά, από αδράνεια. Αν και το καστ—ιδιαίτερα η Μέισι Γουίλιαμς και η Άνια Τέιλορ-Τζόι—προμηνύει τη δυνατότητα μιας καθηλωτικής υβριδικής ταινίας τρόμου βασισμένης στους χαρακτήρες, η εκτέλεση αποδεικνύεται θανατηφόρα ατελής. Η ταινία υιοθετεί μια κλειστοφοβική, ψυχολογική προσέγγιση μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο, ωστόσο σπάνια δεσμεύεται ολοκληρωτικά στα στοιχεία τρόμου, καταφεύγοντας τελικά σε κοινοτοπικές, κακορυθμισμένες υπερηρωικές συμβάσεις στο τελευταίο ημίχρονο. Η οπτική αισθητική είναι επαρκής αλλά χωρίς έμπνευση, και η θεματική εξερεύνηση του τραύματος και των εφηβικών δυνάμεων παραμένει επιφανειακή. Παραμένει μια συναρπαστική αποτυχία, αδυνατώντας να αξιοποιήσει είτε την κληρονομιά των κόμικς είτε τις κινηματογραφικές φιλοδοξίες της.