Elle (2016)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Elle" είναι ένα τολμηρό και προκλητικό έργο του Πολ Βερχόφεν, που εντυπωσιάζει με τον σκηνοθετικό του αυτοέλεγχο και την ισορροπία του χιούμορ και της βίας. Η Ιζαμπέλ Ιπέρ δίνει ένα μεγαλειώδες ερμηνευτικό ρεσιτάλ, οδηγώντας μια ταινία που αμφισβητεί ισχυρά ταμπού με γαλλική φινέτσα.

Το "Elle" αποτελεί μια βαθιά ανησυχητική και πνευματικά απαιτητική μελέτη περί ηθικής αυτενέργειας και τραύματος, με την ερμηνεία της Ιζαμπέλ Ιπέρ ως Μισέλ Λεμπλάν να χαρακτηρίζεται ως κορυφαία της καριέρας της. Η ηρωίδα, με αψηφησία, ανατρέπει τις συμβατικές κινηματογραφικές αφηγήσεις θυματοποίησης. Ο Πολ Βερχόφεν, με μαεστρία, χρησιμοποιεί έναν αιχμηρό, σατιρικό φακό, αντιπαραθέτοντας την φαινομενικά άψογη αστική οικειότητα με βαθιά αντικοινωνικές συμπεριφορές. Η ταινία επιτυγχάνει πρωτίστως μέσω της εκπληκτικής τονικής ευκινησίας της, αιωρούμενη αριστοτεχνικά μεταξύ γνήσιου σασπένς, ψυχολογικού δράματος υψηλού ρίσκου και κωμωδίας με υπαρξιακό μαύρο χιούμορ. Ενώ η σκόπιμη άρνηση του Βερχόφεν να ηθικολογήσει είναι κινηματογραφικά θαρραλέα και ζωτικής σημασίας για την προκλητική φύση της ταινίας, η αφηγηματική δομή μερικές φορές κινδυνεύει να φανεί υπερβολικά ψυχρά αποστασιοποιημένη, θυσιάζοντας σε ορισμένες περιπτώσεις συναισθηματική απήχηση για χάρη αναλυτικής ακρίβειας. Παραμένει ένα λαμπρό, επιτακτικό έργο που ανατέμνει τις σύγχρονες δυναμικές εξουσίας με ανυποχώρητη αμφισημία.