Bessie (2015)

Η σκηνοθεσία της Dee Rees προσδίδει στην ταινία *Bessie* μια αναγκαία ωμότητα και οπτική αισθητική, αποτυπώνοντας την ταραχώδη ενέργεια της σκηνής των Blues της δεκαετίας του 1920, χωρίς να εξιδανικεύει υπερβολικά τις βαθιές δυσκολίες του θέματος. Η Queen Latifah προσφέρει μια στιβαρή, συχνά ηλεκτρισμένη κεντρική ερμηνεία, ενσαρκώνοντας πλήρως το ασταθές χάρισμα και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο της "Αυτοκράτειρας του Blues", ιδίως στις δυναμικές μουσικές σκηνές. Ωστόσο, η ταινία συχνά υποκύπτει στα δομικά αδιέξοδα του παραδοσιακού βιογραφικού, αντιμετωπίζοντας την ταραγμένη ζωή της Bessie ως μια σειρά από επεισοδιακά γεγονότα, παρά ως μια αδιάκοπη, συνεκτική μελέτη χαρακτήρα. Παρόλο που η εξερεύνηση της ανυπότακτης διφυλετικότητάς της και οι προκλήσεις απέναντι στα φυλετικά εμπόδια είναι αξιέπαινες, η αφηγηματική δυναμική παρουσιάζει κατά διαστήματα ατονία. Εν τέλει, η ταινία διαπρέπει ως ένα ισχυρό όχημα ερμηνείας, αλλά δυσκολεύεται να επιτύχει το διαρκές κινηματογραφικό βάθος των μεταγενέστερων, πιο εστιασμένων έργων της Rees.