John Wick: Chapter 2 (2017)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "John Wick: Chapter 2" είναι ένα στιλιζαρισμένο αιματοκύλισμα που, παρόλο που δεν υπηρετεί κάποιον ανώτερο σινε-σκοπό, προσφέρει ένα τίμιο και σωστά συνταγμένο θέαμα. Ξεχωρίζει σίγουρα από τον μέσο όρο των ταινιών δράσης.

Ο Τσαντ Σταχέλσκι καταφέρνει με επιτυχία να διευρύνει τον μυθοπλαστικό κόσμο που είχε θεμελιωθεί στο αρχικό, μεταμορφώνοντας την αφήγηση από μια προσωπική ιστορία εκδίκησης σε μια μεγαλειώδη, οπερατική μελέτη της αναπόδραστης υποχρέωσης και των συνεπειών, μέσα σε έναν υπερ-στυλιζαρισμένο υπόκοσμο. Το κύριο επίτευγμα της ταινίας έγκειται στις αμείλικτες, σχολαστικά χορογραφημένες σκηνές δράσης, ιδίως στο στυλ 'Gun-fu', οι οποίες εκτελούνται με εκπληκτική σαφήνεια και χωρική αντίληψη, αναβαθμίζοντας προκείμενα ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού σε υψηλής αισθητικής θέαμα. Ωστόσο, αυτή η διεύρυνση επιτυγχάνεται εις βάρος της ωμής συναισθηματικής απήχησης του πρώτου μέρους· η λαβυρινθώδης δόμηση του κόσμου μερικές φορές υπερκαλύπτει το κεντρικό ανθρώπινο στοιχείο. Παρόλο που είναι οπτικά συναρπαστική, αξιοποιώντας εντυπωσιακές παλέτες νέον και ατμοσφαιρικά διεθνή αστικά τοπία, το σενάριο παραμένει σε μεγάλο βαθμό λειτουργικό, υπαρχόντως κυρίως για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ολοένα και πιο περίτεχνων και τεχνικά λαμπρών σκηνών. Πρόκειται για έναν θρίαμβο του κινητικού στυλ έναντι της αφηγηματικής βαθύτητας.