Dreams in the Witch House (2005)

Η κινηματογραφική μεταφορά του απαιτητικού έργου του Λάβκραφτ από τον Στιούαρτ Γκόρντον, περιορισμένη από τις συμβάσεις της τηλεοπτικής παραγωγής, εστιάζει περισσότερο στο σπλαχνικό σοκ παρά στον βαθύ κοσμικό τρόμο. Ο Έζρα Γκότζεν αποδίδει πειστικά την ταχύτατη βουτιά του πρωταγωνιστή στην παράνοια, προσφέροντας ένα απαραίτητο σημείο αναφοράς στην χαοτική αφήγηση. Ωστόσο, η οπτική εκτέλεση της ταινίας παρουσιάζει αστάθεια. Ενώ το κλειστοφοβικό σκηνικό και ορισμένα πρακτικά εφέ αποπνέουν την απαραίτητη δυστοπία, η χρήση CGI χαμηλού προϋπολογισμού των αρχών της δεκαετίας του 2000 – ιδίως το διαβόητο οικείο τρωκτικό, ο Μπράουν Τζένκιν – υπονομεύει σημαντικά τον επιδιωκόμενο τρόμο. Ο ρυθμός είναι υπερβολικά γρήγορος, θυσιάζοντας την αργή, ακαδημαϊκή κλιμάκωση του υπαρξιακού τρόμου που είναι απαραίτητη για τον Λάβκραφτ, με αποτέλεσμα μια μανιώδη μονταζιέ υπερφυσικού body horror. Η ταινία αποτελεί μια αξιοσέβαστη, αν και θεμελιωδώς ελαττωματική, προσθήκη στον κινηματογραφικό κανόνα του Λάβκραφτ, επιτυγχάνοντας περισσότερο στην ατμόσφαιρα παρά στην τεχνική αρτιότητα.