He Walked by Night (1949)

Το «Περπατούσε τη Νύχτα» του Άλφρεντ Λ. Βέρκερ αποτελεί ένα κρίσιμο συνδετικό κρίκο μεταξύ της κλασικής φιλολογίας του φιλμ νουάρ και της αναδυόμενης ημι-ντοκιμαντεριστικής αστυνομικής διαδικασίας. Η κύρια κινηματογραφική του δύναμη έγκειται στην αριστοτεχνική, υψηλής αντίθεσης κινηματογράφηση του Τζον Άλτον, η οποία μεταμορφώνει τους συνηθισμένους δρόμους του Λος Άντζελες σε απόκοσμα τοπία αστικής φρίκης. Ο Ρίτσαρντ Μπέισχαρτ προσφέρει μια σαγηνευτική, ανησυχητική ερμηνεία ως ο ιδιοφυής αλλά αποξενωμένος εγκληματίας, προσδίδοντας έναν παγερό ψυχολογικό πυρήνα που ανυψώνει την ταινία πάνω από το τυπικό αστυνομικό δράμα. Ωστόσο, η σκηνοθεσία του Βέρκερ συχνά βασίζεται υπερβολικά στην κλινική αστυνομική έκθεση, θυσιάζοντας ενίοτε τη δραματική ορμή για την ακρίβεια της διαδικασίας. Ενώ η τελική υπόγεια καταδίωξη είναι κινητική και εμβληματική, ο συνολικός τόνος της ταινίας είναι αμείλικτα αποτελεσματικός, εμποδίζοντάς την από το να επιτύχει τη συναισθηματική απήχηση ή την θεματική πολυπλοκότητα αληθινών αριστουργημάτων νουάρ όπως το «Ανέγγιχτος Έρωτας». Είναι ένα στιλάτο, επιδραστικό έργο σκοτεινού ρεαλισμού.