Avengers: Endgame (2019)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην αφηγηματική ολοκλήρωση, στον μηχανισμό του ταξιδιού στον χρόνο και στην ψυχαγωγική του διάσταση. Υπάρχει συμφωνία στην προσφερόμενη διασκέδαση, παρά τις παρατηρήσεις για την εξέλιξη της πλοκής. Μέσος όρος: 6.5/10 από 3 κριτικές.

Το "Avengers: Endgame" λειτουργεί λιγότερο ως αυτόνομη ταινία και περισσότερο ως ένα μνημειώδες, δεκαετές φινάλε μιας σειράς. Το κύριο κινηματογραφικό του επίτευγμα έγκειται στην παροχή μιας βαθιάς συναισθηματικής κάθαρσης, επιτυχημένης μέσα από την εις βάθος δουλειά στους χαρακτήρες των αρχικών έξι Avengers, η οποία αναπτύχθηκε σκόπιμα, συχνά με μελαγχολική διάθεση, στα δύο πρώτα μέρη. Ωστόσο, η ταινία τελικά θυσιάζει τη δομική συνοχή για χάρη του θεάματος. Το λογιστικό χάος που εισάγεται από τον μηχανισμό του "χρονοταξιδιού" δοκιμάζει τα όρια της πίστης, λειτουργώντας πρωτίστως ως μέσο για εκτεταμένο "fan service" παρά ως συνεκτική αφηγηματική ανάπτυξη. Ενώ η κορυφαία μάχη προσφέρει ασύγκριτη κλίμακα και συναισθηματική ανταμοιβή που πηγάζει από τη νοσταλγία, η ίδια η σκηνοθεσία, βασιζόμενη κατά κόρον σε υπερβολικά CGI και ραγδαίες εμφανίσεις χαρακτήρων, συχνά μοιάζει περισσότερο με σχολαστικά κατασκευασμένη εταιρική υποχρέωση παρά με εμπνευσμένη, μοναδική κατεύθυνση. Πρόκειται για ένα απαραίτητο, επιτυχημένο συμπέρασμα, αλλά όχι για ένα υπερβατικό έργο τέχνης του κινηματογράφου.