Kong: Skull Island (2017)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Kong: Skull Island" είναι μια θεαματική ταινία που εντυπωσιάζει οπτικά, όμως πάσχει από έλλειψη έμπνευσης σεναριακά, εκτός από τη σύνδεσή της με τον πόλεμο του Βιετνάμ. Αν και προσφέρει απολαυστική δράση με τον θηριώδη γορίλα και άλλα προϊστορικά τέρατα, δεν καταφέρνει να σταθεί αντάξια των προηγούμενων διασκευών του μύθου.

Η προσέγγιση του Jordan Vogt-Roberts στον μύθο του Κονγκ θυσιάζει την αφηγηματική συνοχή στον βωμό του αδιάκοπου, συντριπτικού θεάματος, αξιοποιώντας μια ζωηρή, σχεδόν κραυγαλέα χρωματική παλέτα που τον ξεχωρίζει από τους κινηματογραφικούς του ομολόγους. Η ταινία οικειοποιείται αριστοτεχνικά την οπτική γλώσσα και την θεματική παράνοια του σινεμά του πολέμου του Βιετνάμ, ιδίως κατά την συναρπαστική ακολουθία της επίθεσης των ελικοπτέρων, προσδίδοντας μια κινητική ενέργεια στην αναμέτρηση με τα τέρατα. Ωστόσο, αυτή η στυλιστική πινελιά δεν μπορεί να καλύψει την επιφανειακή ανάπτυξη των χαρακτήρων· το σύνολο του καστ, παρά το ταλέντο του, περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αρχέτυπα που λειτουργούν ως τροφή για τα εντυπωσιακά εφέ των πλασμάτων. Ενώ ο σχεδιασμός του Κονγκ και του οικοσυστήματος του νησιού είναι εκπληκτικά ευρηματικός, ο ασυνεπής τόνος – που ταλαντεύεται μεταξύ σατιρικής πολεμικής ταινίας και σοβαρού action-horror – οδηγεί σε μια συναισθηματικά αποστασιοποιημένη εμπειρία, δίνοντας προτεραιότητα στην εκρηκτική ατμόσφαιρα έναντι γνήσιων διακυβευμάτων.