The Bride (1985)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία της Μάγκι Τζίλενχαλ, "The Bride", είναι μια τολμηρή και χαοτική διασκευή που υπερφορτώνεται με ιδέες και ένα οργισμένο φεμινιστικό μήνυμα. Αν και αδιαφορεί για την αρμονία και διχάζει με τον μαξιμαλισμό της, ξεχωρίζει για τις ερμηνείες και την εντυπωσιακή αισθητική της, με πιθανότητες να θεωρηθεί καλτ στο μέλλον.

Στο «Η Νύφη» του Φρανκ Ρόνταμ, επιχειρείται μια γοτθική, ρομαντική επανερμηνεία του μύθου του Φρανκενστάιν, με επίκεντρο τη δημιουργημένη γυναίκα, την Εύα, και το ταξίδι της προς την αυτογνωσία. Παρόλο που η ταινία διακρίνεται για τις οπτικές της φιλοδοξίες, με ατμοσφαιρικό σκηνικό εποχής και απόκοσμη φωτογραφία, δυσκολεύεται κάτω από το βάρος του σκόπιμα αργού ρυθμού της και μιας συχνά άκαμπτης κεντρικής ερμηνείας από τον Στινγκ, η οποία υπονομεύει την περισσότερη δραματική ένταση. Η Τζένιφερ Μπίλς, ωστόσο, προσφέρει μια ειλικρινή και συχνά συγκινητική ερμηνεία της Εύας, προσδίδοντας στον όλο εγχείρημα έναν απαραίτητο συναισθηματικό πυρήνα. Το σενάριο, δυστυχώς, θυσιάζει συχνά την αφηγηματική δυναμική για φιλοσοφικές αναζητήσεις που σπάνια εναρμονίζονται πλήρως, αφήνοντας την ταινία να μοιάζει περισσότερο μεχλιάρα παρά βαθυστόχαστη. Πρόκειται για μια οπτικά αξιέπαινη προσπάθεια με θεματική φιλοδοξία, αλλά τελικά μια χαμένη ευκαιρία που αποτυγχάνει να δώσει ζωή σε μια ελκυστική ιδέα.