The Transporter Refueled (2015)
✦ MovieFy AI
"Λαμπερό γρήγορο Ευρωπαϊκό θρίλερ δράσης"
IMDb:
Ψήφοι:
46,885
⏱
1ω 35λ
✦ Κριτικοί κινηματογράφου
✦ AI Ανάλυση Ειδών
Δράση
50%
Θρίλερ
25%
Έγκλημα
20%
Περιπέτεια
5%
Γνωστός στον υπόκοσμο ως ο καλύτερος οδηγός που θα μπορούσες ποτέ να ‘αγοράσεις’, ο χαμηλών τόνων πρώην στρατιώτης και νυν μισθοφόρος Φρανκ «The Transporter» Μάρτιν παραδίδει οποιοδήποτε «πακέτο» για μια συγκεκριμένη τιμή. Κινείται βάσει τριών κανόνων: όχι ονόματα, όχι ερωτήσεις και όχι επαναδιαπραγματεύσεις. Αλλά οι κανόνες του ακυρώνονται όταν η πανέμορφη femme fatale, Άννα, τον παγιδεύει με αποτέλεσμα να καταλήξει συνεργός σε μια φιλόδοξη ληστεία τράπεζας. Χωρίς να το θέλει, ο Φρανκ μπλέκει σε ένα σχέδιο εναντίον του Γιούρι, ενός Ρώσου εμπόρου λευκής σαρκός που εξανάγκασε την Άννα στην πορνεία 15 χρόνια πριν. Αποφασισμένοι να πάρουν εκδίκηση, η Άννα και οι συνεργάτες της παίρνουν όμηρο τον πατέρα του Φρανκ για να βεβαιωθούν ότι ο Transporter θα κάνει ό, τι του πουν. Ο Φρανκ, ο οποίος για δικούς του λόγους αποφεύγει τα πυροβόλα όπλα με κάθε κόστος, χρησιμοποιεί διάφορα αυτοσχέδια όπλα και θανάσιμες street fighting κινήσεις για να αντιμετωπίσει τους μπράβους του Γιούρι..
🤖 AI Film Analyst Insight
"Το "The Transporter Refueled" υποφέρει κατάφωρα από την ατυχή απόπειρα να αντικατασταθεί ο εμβληματικός Φρανκ Μάρτιν, αναθέτοντας στον Εντ Σκρέιν έναν ρόλο χωρίς χάρη, στερούμενο του απαιτούμενου κύρους και της σαρκαστικής ευφυΐας. Ο σκηνοθέτης Καμίλ Ντελαμάρ δίνει μια στιλπνή, επιθετικά ταχύρυθμη αισθητική, με γυαλιστερή φωτογραφία και υπερ-μονταρισμένες καταδιώξεις αυτοκινήτων που, δυστυχώς, θυσιάζουν την χωρική σαφήνεια για την κινητική ενέργεια. Η κεντρική πλοκή, που περιλαμβάνει ένα κουαρτέτο femme fatales να οργανώνουν μια περίπλοκη ληστεία, φαντάζει άσκοπα περίπλοκη και εν τέλει λειτουργεί μόνο ως ένα αδύναμο στήριγμα για τις σκηνές δράσης. Παρόλο που η ταινία επιτυγχάνει ένα ορισμένο βασικό επίπεδο επάρκειας στα ακροβατικά και στο art direction – αξιοποιώντας στο έπακρο το ατμοσφαιρικό σκηνικό της Ριβιέρας – παραμένει μια αναλώσιμη, άγευστη μίμηση, υπογραμμίζοντας την ζωτική σημασία της δύναμης του πρωταγωνιστή και του σκηνοθετικού οράματος που χαρακτήριζαν τους προκατόχους της."