Burning (2014)

Η ταινία *Børning* του Hallvard Bræin αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια την έντονη, κινητική ενέργεια που αναμένεται από ένα περιφερειακό αγωνιστικό θέαμα. Ενώ η τεχνική αρτιότητα της χορογραφίας των αυτοκινήτων και η αξιοποίηση των εντυπωσιακών νορβηγικών τοπίων είναι αξιέπαινες, αναβαθμίζοντας συχνά την οπτική εμπειρία πέραν του συνηθισμένου σε ταινίες του είδους, η ταινία δυσκολεύεται να απεγκλωβιστεί από τις καθιερωμένες συμβάσεις της δράσης-κωμωδίας. Η αφήγηση, η οποία επικεντρώνεται σε μια προβλέψιμη αντιπαλότητα και μια τεταμένη δυναμική πατέρα-κόρης, προσφέρει ελάχιστη θεματική ευφυΐα, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό σε κλισέ του είδους. Ο Anders Baasmo Christiansen προσφέρει μια χαρισματική, αν και περιστασιακά υπερβολική, σταθερά, διασφαλίζοντας ότι η ταινία παραμένει διασκεδαστική. Εν τέλει, πρόκειται για ένα στιλάτο, άρτια εκτελεσμένο έργο φυγής που αγκαλιάζει πλήρως τον ρόλο του ως «ποπ κορν» σινεμά, ωστόσο του λείπει η αφηγηματική καινοτομία ή η στιλιστική τόλμη που απαιτούνται για πραγματική κριτική διάκριση.