Street Angel (1928)

Το *Street Angel* του Frank Borzage αποτελεί ένα αριστουργηματικό δείγμα της οπτικής ποίησης του ύστερου βωβού κινηματογράφου, μεταμορφώνοντας υλικό εξόφθαλμα μελοδραματικό σε μια κινηματογραφική εμπειρία βαθιά συγκινητική. Η ταινία αντλεί δύναμη από την χαρακτηριστική ικανότητα του Borzage να αποδίδει έναν υπέρβατο ρομαντικό ιδεαλισμό μέσα σε συνθήκες άθλιας κοινωνικής εξαθλίωσης, αξιοποιώντας πρωτοποριακές, ρευστούς κινήσεις της κάμερας και εξπρεσιονιστικό φωτισμό κιαροσκούρο που προσδίδει μια πνευματική διάσταση στα δεινά των πρωταγωνιστών. Η Janet Gaynor προσφέρει μια έντονα συγκινητική ερμηνεία, ριζωμένη στην αίσθηση του μαρτυρίου, αν και η αδιάκοπη εξάρτηση της αφήγησης από τον πόνο δοκιμάζει περιστασιακά τις σύγχρονες ευαισθησίες. Ενώ η πλοκή είναι δομικά απλοϊκή και βαριά συναισθηματική, η ατόφια τεχνική αρτιότητα και η συναισθηματική αυθεντικότητα των κεντρικών ερμηνειών εδραιώνουν τη σημασία της ως μεταβατικό έργο που γεφύρωσε τον ποιητικό ρεαλισμό με τον χολιγουντιανό ρομαντισμό.