Case 39 (2009)

Το "Case 39" του Christian Alvart είναι ένα δανεισμένο υπερφυσικό θρίλερ που βασίζεται κατά κόρον στην πολυφορεμένη τροπή του «κακού παιδιού», χωρίς να προσφέρει ουσιαστική στυλιστική καινοτομία. Παρόλο που η ταινία επιχειρεί να εξερευνήσει θέματα παρεξηγημένου μητρικού ενστίκτου και την ύπουλη φύση του κρυμμένου κακού, η εκτέλεση παραμένει απογοητευτικά τυποποιημένη. Η Renée Zellweger, συνήθως αξιόπιστη, εμφανίζεται αποκομμένη από την κλιμακούμενη παραδοξότητα της αφήγησης, η οποία παλεύει με ασταθή ρυθμό και βασίζεται σε προβλέψιμες «jump scares» αντί να χτίζει μια διαρκή αγωνία. Το οπτικό ύφος είναι ικανό, αλλά όχι αξιοσημείωτο, χρησιμοποιώντας τυπικά σκοτεινή φωτογράφιση και γυαλιστερά, άψυχα περιβάλλοντα που αποτυγχάνουν να δημιουργήσουν μια πραγματικά ανησυχητική ατμόσφαιρα. Παρά μερικές αποτελεσματικές στιγμές ανησυχητικής εικόνας, η περίπλοκη μυθολογία και ένα αδύναμο, βαριά εξαρτώμενο από CGI φινάλε, το καθιστούν μια λησμονήσιμη προσθήκη στο κανόνα του είδους.