Black Sabbath (1963)

Η πρωτοποριακή ανθολογία τρόμου του Μάριο Μπάβα, «Μαύρο Σάββατο» (*Black Sabbath*), αποτελεί μια ζωηρή απόδειξη του οπτικού ιδιοφυούς του σκηνοθέτη, θέτοντας θεμελιώδη αισθητικά προηγούμενα για το κίνημα του Giallo. Παρότι η δομή του παρουσιάζει ατέλειες – ένα συνηθισμένο αδυναμία του εν λόγω κινηματογραφικού είδους – η ταινία προσφέρει μια ισχυρή ατμόσφαιρα, ιδιαίτερα στην ανατριχιαστική, γοτθική αγωνία του «Ο Βουρδάλακ» (*The Wurdalak*), η οποία στηρίζεται στην επιβλητική ερμηνεία του Μπόρις Καρλόφ. Το επεισόδιο «Μια Σταγόνα Νερό» (*A Drop of Water*) συνιστά μια διδασκαλία κλειστοφοβικού, μακάβριου σουρεαλισμού, αξιοποιώντας τα χαρακτηριστικά κορεσμένα χρώματα και το δραματικό παιχνίδι των σκιών του Μπάβα στο μέγιστο βαθμό. Ωστόσο, το εναρκτήριο επεισόδιο, «Το Τηλέφωνο» (*The Telephone*), υποφέρει από ξεπερασμένο ρυθμό και μια λιγότερο πειστική αφηγηματική εστίαση, μειώνοντας ελαφρώς τον συνολικό αντίκτυπο. Παρά αυτές τις ασυνέπειες, η ταινία παραμένει απαραίτητη θέαση για την επαναστατική χρήση της έγχρωμης κινηματογράφησης και τον θεμελιώδη ρόλο της στην ιταλική κινηματογραφική παραγωγή του είδους.