The 13 Roses (2007)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην ιστορική βάση του έργου, το ανθρώπινο δράμα των πρωταγωνιστριών και την αντιφασιστική του τοποθέτηση. Η κριτική σχολιάζει την κλασική δραματουργική προσέγγιση και τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της ταινίας. Μέσος όρος: 7.0/10 από 1 κριτική.

Η κινηματογραφική απεικόνιση της τραγωδίας των «13 Τριαντάφυλλων» από τον Εμίλιο Μαρτίνεθ Λαθάρο είναι αναμφίβολα συγκινητική, αντλώντας τη δύναμή της από την εγγενή βαρύτητα του ιστορικού της θέματος – τη βάναυση εκτέλεση νεαρών γυναικών από το καθεστώς του Φράνκο. Η ταινία καταφέρνει να δημιουργήσει μια ασφυκτική ατμόσφαιρα αδικίας και φόβου εντός των τειχών της φυλακής, κάτι που ενισχύεται από τις αφοσιωμένες ερμηνείες του συνόλου των ηθοποιών, οι οποίοι προσδίδουν αυθεντικότητα στην ανθεκτικότητα και την αξιοπρέπεια που επέδειξαν τα θύματα. Ωστόσο, το οπτικό στυλ τείνει συχνά προς τον συμβατικό ιστορικό ρεαλισμό, στερούμενο της καυτής κινηματογραφικής τέχνης ή της τυπικής καινοτομίας που θα αναδείκνυε την αφήγηση πέρα από ένα καλοφτιαγμένο ντοκιμαντέρ-δράμα. Αν και αποτελεί έναν σεβαστό και αναγκαίο ιστορικό απολογισμό, η σκηνοθεσία κατά περιπτώσεις βαδίζει υπερβολικά προσεκτικά, με αποτέλεσμα έναν ρυθμό που μοιάζει σκόπιμα αργός έως σημείου ακινησίας, δίνοντας προτεραιότητα στον σεβασμό αντί για τη δυναμική αφήγηση. Πρόκειται για μια ουσιαστική, αν και μετριοπαθώς παραδοσιακή, αφήγηση πολιτικού μαρτυρίου και καταπίεσης.