The Lodger: A Story of the London Fog (1927)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία καθηλώνει το κοινό σε μια βαθιά ψυχολογική κατάδυση, καθώς ο πρωταγωνιστής βυθίζεται σε ένα παρανοϊκό και τρομακτικό σπιράλ. Η άριστη βαθμολογία 10/10 από τη LiFO υποδεικνύει ένα αριστουργηματικό ψυχολογικό θρίλερ που συναρπάζει.

Η ταινία *The Lodger*, που ο ίδιος ο Χίτσκοκ αυτοαποκάλεσε την αληθινή του σκηνοθετική πρεμιέρα, θέτει τα θεμέλια για τον μάστορα της αγωνίας, επιδεικνύοντας μια αξιοσημείωτη οπτική ευφυΐα σπάνιας έμπνευσης για το 1927. Η αποπνικτική ατμόσφαιρα της λονδρέζικης ομίχλης και η κλειστοφοβία της πανσιόν ενισχύουν αποτελεσματικά την παράνοια που περιβάλλει τον αμφίσημο χαρακτήρα του Ίβορ Νοβέλο. Η πρώιμη δεξιοτεχνία του Χίτσκοκ στη χρήση υποκειμενικών γωνιών λήψης – ιδίως η σκηνή με το διάφανο πάτωμα που δείχνει τον ένοικο να περπατά νευρικά – δημιουργεί γνήσιο, ενδοψυχικό άγχος και εδραιώνει το κρίσιμο θέμα του αθώου που αδίκως κατηγορείται. Ωστόσο, η ταινία υποφέρει από μια εμπορικά επιβεβλημένη, υπερβολικά τακτοποιημένη κατάληξη, η οποία τελικά υπονομεύει την συναρπαστική ηθική αμφισημία που αναπτύχθηκε στα προηγούμενα μέρη. Παρόλο που ορισμένα μελοδραματικά στοιχεία της βωβής εποχής φαντάζουν σήμερα παρωχημένα, η πρωτοποριακή χρήση της οπτικής έντασης και του ψυχολογικού τρόμου παραμένει ένα κρίσιμο κεφάλαιο στην ιστορία του κινηματογράφου.