Baby Face (1933)

Το *Baby Face* του Alfred E. Green παραμένει ένα αμείλικτα αποτελεσματικό δείγμα του Χόλιγουντ της περιόδου προ-Κώδικα, κυρίως χάρη στην αξεπέραστη ερμηνεία της Barbara Stanwyck στον ρόλο της Lily Powers, της υπολογιστικής γυναίκας που χρησιμοποιεί τη σεξουαλικότητά της ως όπλο για την κοινωνική της ανέλιξη. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στην τολμηρή θεματική διερεύνηση της συστημικής εκμετάλλευσης και της αδίστακτης γυναικείας φιλοδοξίας, παρουσιάζοντας μια κυνική όψη του καπιταλισμού, όπου η ηθική υποχώρηση αποτελεί το βασικό νόμισμα. Ενώ η Stanwyck είναι ηλεκτρισμένη και ο διάλογος διατηρεί μια αιχμηρή, διαβρωτική ακρίβεια, η σκηνοθετική προσέγγιση περιορίζεται σε μια αυστηρά λειτουργική κινηματογραφική παραγωγή, στερούμενη σημαντικής οπτικής φινέτσας ή καινοτομίας. Επιπλέον, η επιβεβλημένη, κάπως ηθικολογική κατακλείδα μοιάζει δραματικά βιαστική και ασυνεπής με την προηγηθείσα αφήγηση, μια σαφής παραχώρηση στις τότε αναδυόμενες πιέσεις της λογοκρισίας. Παρόλα αυτά, η ιστορική του τόλμη και η μαγνητική άρνηση της Stanwyck να απολογηθεί για τις πράξεις του χαρακτήρα της εδραιώνουν τη θέση του ως ουσιώδους και προκλητικού πρώιμου αμερικανικού κινηματογράφου.