Breathless (1960)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην ιστορική σημασία της ταινίας ως καταλύτη για τον μοντέρνο κινηματογράφο, την πρωτοποριακή της προσέγγιση στην κινηματογραφική αφήγηση και τους θεματικούς άξονες της ελευθερίας. Η ανάλυση υπογραμμίζει την καθοριστική της επίδραση και τον καινοτόμο χαρακτήρα της. Μέσος όρος: 9.5/10 από 1 κριτική.

Το πρωτοποριακό ντεμπούτο του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ παραμένει ένα σκανδαλώδες, κινητικό κινηματογραφικό μανιφέστο, λιγότερο μια συνεκτική αφήγηση και περισσότερο μια εκρηκτική αποδόμηση των κλισέ των χολιγουντιανών αστυνομικών ταινιών. Η σκόπιμη απόρριψη της συνέχειας μέσω ριζοσπαστικών jump cuts και τεχνικών guerrilla filmmaking επανεφηύρε τη κινηματογραφική γραμματική, προσδίδοντας στους Παριζιάνικους δρόμους μια αισθητή, αυτοσχεδιαστική ενέργεια. Οι Μπελμοντό και Σέμπεργκ ενσαρκώνουν μια κυνική, αλλοτριωμένη δροσιά που καθόρισε την αισθητική της αντικουλτούρας για δεκαετίες. Ωστόσο, η ταινία δίνει προτεραιότητα στο ύφος και τη φιλοσοφική πόζα έναντι της βαθιάς συναισθηματικής απήχησης· οι χαρακτήρες συχνά μοιάζουν με επιφανειακά σκίτσα που υπάρχουν μόνο για να ενσαρκώνουν την υπαρξιακή απόγνωση ή την παροδική ελευθερία. Παρότι αναμφίβολα θεμελιώδης για τον σύγχρονο κινηματογράφο, η σκόπιμα χαλαρή δομή και η συναισθηματική απόσταση την εμποδίζουν να επιτύχει την άψογα υφασμένη αφηγηματική τελειότητα που συναντάται σε πιο συμβατικά αριστουργήματα, παρόλα αυτά η καθαρή της αυθάδεια κατοχυρώνει την ιστορική της σημασία.