Ju-On: White Ghost (2009)

Το "Ju-On: White Ghost" υποφέρει από την ασθένεια της ολικής εξάντλησης που ταλανίζει τις μακροχρόνιες horror σειρές, προσφέροντας μια συλλογή κατακερματισμένων επεισοδίων που μοιάζουν λιγότερο με συνεκτική αφήγηση και περισσότερο με συμβατική υποχρέωση. Ο σκηνοθέτης Ryuta Miyake παλεύει να εμφυσήσει νέο τρόμο στο καθιερωμένο lore, βασιζόμενος κατά κόρον σε προβλέψιμες τρομάρες του άλματος (jump scares) και στον χαρακτηριστικό, ανησυχητικό ηχητικό σχεδιασμό της σειράς, ιδίως στον πανταχού παρόντα, ρυθμικό ήχο μπάλας του μπάσκετ που αναπηδά. Παρότι η ταινία επιχειρεί μια λιτή, ανατριχιαστική αισθητική για να δικαιολογήσει τον ομώνυμο "Λευκό Φαντασμα", η εκτέλεση συχνά μοιάζει υποβαθμισμένη από κακό ρυθμό και ανεπαρκώς ανεπτυγμένες πορείες χαρακτήρων. Επιτυγχάνει να διατηρήσει μια γενικευμένη ατμόσφαιρα τρόμου, αλλά αποτυγχάνει παταγωδώς να καινοτομήσει κινηματογραφικά ή να επιτύχει τη ψυχολογική διείσδυση των προκατόχων της, συμβιβαζόμενη αντ' αυτού με ανούσιους, επαναλαμβανόμενους τρόμους που μειώνουν την κληρονομιά της σειράς.