Between Two Worlds (1944)

Η μεταοπωρινή απόπειρα του Έντουαρντ Α. Μπλατ να αναβιώσει το αλληγορικό δράμα *Outward Bound* διατηρεί μια συναρπαστική, αν και θεατρικά επιτηδευμένη, ατμόσφαιρα πάνω στο μυστήριο ατμόπλοιο. Η δύναμη της ταινίας εδράζεται ακριβώς στο υπέροχο σύνολο των ηθοποιών της· ο Τζον Γκάρφιλντ προσδίδει τον απαραίτητο κυνισμό, ενώ ο Σίντνεϊ Γκρίνστριτ κυριαρχεί ως ο αινιγματικός κριτής της μοίρας των επιβατών. Η ταινία καταφέρνει να χτίσει μια ατμόσφαιρα υπαρξιακού τρόμου και αβεβαιότητας, εκμεταλλευόμενη το κλειστοφοβικό σκηνικό της για να εξερευνήσει θέματα λύτρωσης και απωθημένων παρελθόντων. Ωστόσο, η προσήλωση σε θεατρικούς διαλόγους συχνά πνίγει την κινηματογραφική ορμή, οδηγώντας σε έναν σκόπιμο, ενίοτε βαρύ, ρυθμό. Παρότι η κεντρική ιδέα παραμένει συναρπαστική και οι παραγωγικές αξίες είναι στέρεες, η ταινία ενδίδει περιστασιακά στον συναισθηματισμό που είναι εγγενής στο πολεμικό της πλαίσιο, εμποδίζοντάς την να φτάσει σε αληθινό αριστουργηματικό επίπεδο, περιοριζόμενη έτσι σε ένα φιλοσοφικό μελόδραμα υψηλής ποιότητας.