China Moon (1994)

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του John Bailey, *China Moon*, αποτελεί ένα οπτικά πλούσιο, υγρό νεο-νουάρ που αποτυπώνει επιτυχώς την απαραίτητη μοιρολατρική ατμόσφαιρα του είδους. Αξιοποιώντας το γλυκόπικρο σκηνικό της Φλόριντα, η ταινία διαπρέπει χάρη στην εξαιρετική φωτογραφία και τη δυναμική χημεία μεταξύ του άτυχου ντετέκτιβ του Ed Harris και της μαγευτικής, επικίνδυνης femme fatale της Madeleine Stowe. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται να υπερβεί τις επιρροές της. Το σενάριο του Roy Carlson είναι αδυσώπητα παραδοσιακό, ξετσελιάζοντας κάθε κλασικό νουάρ στερεότυπο – την παράνομη σχέση, τη δόλια δολοφονία, την αναπόφευκτη προδοσία – χωρίς να προσθέτει ουσιαστική αφηγηματική πολυπλοκότητα ή θεματικό βάθος. Ενώ οι κεντρικές ερμηνείες στηρίζουν την κλιμακούμενη ένταση, η προβλέψιμη πλοκή υπονομεύει την επιδιωκόμενη αγωνία, αφήνοντας την ταινία να μοιάζει περισσότερο με ένα στιλάτο, καλοπαιγμένο αφιέρωμα παρά με ένα αληθινά συναρπαστικό σύγχρονο θρίλερ.