Stolen Kisses

Stolen Kisses (1968)

✦ MovieFy AI

"Αισιόδοξο νοσταλγικό ρομάντζο Νέου Κύματος"

IMDb:

7.5

Ψήφοι:

15,372

1ω 30λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.7

AI Ανάλυση Ειδών

Ρομαντική

40%

Κωμωδία

30%

Δράμα

20%

New Wave

10%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

AI

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, τα "Κλεμμένα Φιλιά" του Τριφό είναι μια τρυφερή και σινεφίλ περιπέτεια ενηλικίωσης, γεμάτη χιούμορ και νοσταλγία. Η ταινία παρακολουθεί τις χαοτικές περιπέτειες του Αντουάν Ντουανέλ, συνδυάζοντας την κριτική στην αστικοποίηση με έναν ύμνο στον τρελό έρωτα.

Ο Αντουάν Ντουανέλ απολύεται από το στρατό, δοκιμάζει την τύχη του ως νυκτερινός θυρωρός, προσλαμβάνεται σε γραφείο ντετέκτιβ και ταλαντεύεται συναισθηματικά ανάμεσα στη νεαρή φίλη του Κριστίν και την ώριμη κυρία Ταμπάρ.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το *Κλεμμένα Φιλιά* του Τρυφό, συνεχίζοντας την ιστορία του Αντουάν Ντουανέλ, διακρίνεται για μια γλυκόπικρη, επεισοδιακή ελαφρότητα, που το διαφοροποιεί αισθητά από τον αλύγικτο ρεαλισμό της προηγούμενης ταινίας. Ο Ζαν-Πιερ Λεό ενσαρκώνει τον αιώνιο έφηβο, που περιηγείται σε αποτυχημένη στρατιωτική θητεία, αμήχανες επαγγελματικές ενασχολήσεις και τα σπάργανα της ρομαντικής εμμονής, με μια αστείρευτη αδεξιότητα. Η ταινία διαπρέπει στιλιστικά, αξιοποιώντας την υψομετρική μουσική του Ζορζ Ντελερύ και μια ρευστή, παρατηρητική κάμερα της Nouvelle Vague, για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα παρισινού ρομαντικού ιδεαλισμού. Ωστόσο, αυτό το τρίτο κεφάλαιο συχνά θυσιάζει τη θεματική του βάθος στον βωμό της ιδιόρρυθμης γοητείας· η αφηγηματική του δομή, αν και σκόπιμα περιπλανώμενη, φαντάζει ελαφριά, δίνοντας προτεραιότητα σε ήπιες βινιέτες έναντι της δραματικής ορμής. Παρότι αποτελεί ένα θεμελιώδες κείμενο για κινηματογραφικά πορτρέτα νεανικής αναζήτησης, παραμένει μια γοητευτική παράκαμψη παρά μια βαθιά καλλιτεχνική δήλωση, ωφελούμενη σε μεγάλο βαθμό από την αιχμαλωτίζουσα, αν και ανώριμη, παρουσία του Λεό."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Κινηματογραφικό alter ego του Φρανσουά Τριφό και τυπικός νέος που αντρώθηκε στη Γαλλία της δεκαετίας του ’60,ο Αντουάν Ντουανέλ αποτελεί τον πρωταγωνιστή των «400 Χτυπημάτων» (1959), τον οποίο θα συναντήσουμε ξανά σε μία μικρού και τρεις μεγάλου μήκους ταινίες του σκηνοθέτη. Έτσι, μετά το 32λεπτο «Αντουάν και Κολέτ», μέρος του σπονδυλωτού «Ο Έρωτας στα 20» (1962), βρίσκουμε τον Αντουάν στο Παρίσι του ’68, άρτι απολυθέντα από το στρατό. Πριν ακόμη από τα γεγονότα του Μάη και με την πολιτική να μένει στην άκρη του κάδρου (ακούμε για διαδηλώσεις και τον πόλεμο της Αλγερίας),ο καλόκαρδος και αφελής ήρωας του Τριφό προσπαθεί να προσανατολιστεί στην ενήλικη ζωή του.Τόσο οι επαγγελματικές όσο και ο..."

Διαβάστε περισσότερα