Escape from Sobibor (1987)

Η δραματοποίηση της εξέγερσης του Σομπιμπόρ το 1943, όπως παρουσιάζεται από τον Τζακ Γκολντ, αποτελεί κατά βάση ένα αναγκαίο, συγκλονιστικό ιστορικό ντοκουμέντο, καθοδηγούμενο από μια ισχυρή θεματική επιτακτικότητα. Η ταινία διακρίνεται στην λεπτομερή απεικόνιση του σχολαστικού, απεγνωσμένου σχεδιασμού των κρατουμένων, προσδίδοντας σημαντική ένταση στην παρατεταμένη κορύφωση. Ο Ρούτγκερ Χάουερ προσφέρει μια ερμηνεία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σταθμός στην καριέρα του, αποδίδοντας ατσάλινη αποφασιστικότητα, η οποία εδράζεται στην απτή απόγνωση του Άλαν Άρκιν. Ωστόσο, η οπτική γλώσσα της ταινίας συχνά περιορίζεται από την τηλεοπτική της προέλευση· η φωτογραφία είναι συμβατικά επίπεδη, βασιζόμενη κατά κύριο λόγο στην λειτουργική αφήγηση παρά στην ατμοσφαιρική τέχνη. Ενώ το ίδιο το θέμα εγγυάται αναμφισβήτητο συναισθηματικό αντίκτυπο, η σκηνοθεσία παραμένει ικανή, αλλά στερείται του στιλιστικού οράματος ή της βαθιάς κινηματογραφικής χάρης που θα την αναδείκνυε σε πραγματικό αριστούργημα, καταλήγοντας σε μια νηφάλια, αποτελεσματική μαρτυρία αντίστασης, παρά σε ένα έργο κινηματογραφικής καινοτομίας.