Children of Paradise (1945)

Name: Children of Paradise
Director: Marcel Carné
Released: 1945-03-15
Rating: 8.3
Cast: Arletty, Jean-Louis Barrault, Pierre Brasseur

IMDb:

⭐ 8.3

Ψήφοι:

21,662

⏱

3ω 10λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

9.7

🎬 Σκηνοθεσία:

Marcel Carné

🌟 Πρωταγωνιστούν:

Arletty • Jean-Louis Barrault • Pierre Brasseur

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

50%

Ρομαντική

30%

Ιστορική

15%

Αυτορ κινημ/φος

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

Οι κριτικοί εστιάζουν στην περίπλοκη ερωτική αφήγηση, την απεικόνιση του Παρισιού του 19ου αιώνα και του θεατρικού του κόσμου, καθώς και στη σύνδεση του συναισθήματος με την τέχνη. Υπάρχει γενική ομοφωνία ως προς την ποιότητα της σκηνοθεσίας και τη συναισθηματική της δύναμη. Μέσος όρος: 9.8/10 από 2 κριτικές.

Ο τραγικός έρωτας ανάμεσα σε έναν μίμο, τον Μπαπτίστ, και μια ηθοποιό, την Κλερ Ρενί. Η Κλερ έχει τρεις θαυμαστές που την έχουν ερωτευτεί, αλλά η ιστορία περιπλέκεται όταν εμφανίζεται η Ναταλί, μια ηθοποιός που ερωτεύεται τον Μπαπτίστ. Ακόμα περισσότερο, όταν η Κλερ κατηγορείται πως έκλεψε ένα ρολόι.

🤖 AI Film Analyst Insight

AI REVIEW

⭐ 9.7/10

Το έπος του Ποιητικού Ρεαλισμού του Μαρσέλ Καρνέ παραμένει ένα κολοσσιαίο επίτευγμα, λιγότερο μια ταινία και περισσότερο ένας σχολαστικά κατασκευασμένος κόσμος. Ο υπέροχος, φιλοσοφικός διάλογος του Ζακ Πρεβέρ αναγορεύει την κεντρική μελοδραματική καταδίωξη της ανέφικτης Γκαράνς, η οποία ενσαρκώνεται λαμπρά από την Αρλέττι. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στην βαθιά αντιπαράθεση του ψευδαισθητικού κόσμου του θεάτρου – της σκηνογραφίας και της παντομίμας του Μπατίστ – με τη σκληρή, επικίνδυνη πραγματικότητα του Boulevard du Temple. Ενώ η σχεδόν τρίωρη διάρκειά της απαιτεί υπομονή, και ο ρυθμός είναι αναμφίβολα συνειδητός, η οπτική υφή που προσφέρει η καλλιτεχνική διεύθυνση του Τράουνερ και οι νουανσαρισμένες ερμηνείες, ιδίως αυτή του Ζαν-Λουί Μπαρό, δικαιολογούν την μνημειώδη του έκταση. Αποτελεί μια ζωτική εξερεύνηση της τέχνης, της ταυτότητας και της τραγικής μονιμότητας της ανεκπλήρωτης επιθυμίας, αν και οι θεατρικές του ρίζες κατά καιρούς δοκιμάζουν τα όρια του κινηματογραφικού μέσου.

Αξιολόγησε την ταινία

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 9.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Διαφημισμένα σαν το γαλλικό "Όσα Παίρνει ο Άνεμος" και θεωρούμενα η καλύτερη γαλλική ταινία όλων των εποχών (έπειτα από ψηφοφορία 600 κριτικών κι επαγγελματιών του σινεμά στις Κάνες το 1995),τα "Παιδιά του Παραδείσου" παραμένουν πράγματι –μαζί με τον "Κανόνα του Παιχνιδιού" του Ζαν Ρενουάρ– η σημαντικότερη, μεγαλειώδης και αξεπέραστη μέχρι σήμερα στιγμή του γαλλόφωνου αφηγηματικού κινηματογράφου. Τεράστια εμπορική επιτυχία στην εποχή τους, αποτελούν επίτευγμα και μόνο για τον τρόπο και τις συνθήκες υπό τις οποίες κατάφεραν να γυριστούν στην περίοδο της γερμανικής κατοχής. Ήταν η έκτη συνεργασία του ήδη διάσημου σκηνοθέτη Μαρσέλ Καρνέ με τον συγγραφέα Ζακ Πρεβέρ, με τον οποίο είχαν υπογράψει ..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 10

LiFO Team

"Εκείνος την ερωτεύεται παράφορα και με μια εξαιρετική παντομίμα τη γλιτώνει από τη φυλακή. Ένας τέτοιος έρωτας δεν είναι εφικτός. Και τους δυο τους χωρίζουν άλλοι έρωτες. Ο Λασνέρ, ο Φρεντερίκ Λεμέτρ και ο πάμπλουτος κόμης Εντουάρ διεκδικούν την Γκαράνς και η πιστή, ερωτευμένη Ναταλί τον Μπατίστ. Είχα δει την ταινία στο Παρίσι, στην αίθουσα Ρανελάγκ, όπου παιζόταν κάθε Δευτέρα βράδυ επί χρόνια, στο φυσικό της περιβάλλον, έξω απ’ τον χρόνο και τις περιττές συγκρίσεις. Μαγεύτηκα, δεν συνήλθα ποτέ. Η ιδανική απεικόνιση του επικού ρομαντισμού του 19ουαιώνα, με τους ποιητές, τους απατεώνες και την αιώνια Γκαράνς παραμένει ένας τέλειος γάμος του Έρωτα με την Τέχνη. Αν κι 66 ετών, η ταινία είναι π..."

Διαβάστε περισσότερα