Dolls (1987)

Το «Dolls» του Stuart Gordon αποτελεί μια γραφική, αν και άνιση, εισβολή στον τρόμο των παραμυθιών, που διακρίνεται κυρίως από τα γοητευτικά υλοποιημένα πρακτικά του εφέ. Η ταινία δημιουργεί επιτυχημένα μια γοτθική, ανατριχιαστική ατμόσφαιρα μέσα στο μοναδικό, απομονωμένο της σκηνικό, εκμεταλλευόμενη την εγγενή ανατριχίλα των παλιών παιχνιδιών που ζωντανεύουν με κακόβουλο σκοπό. Ενώ η stop-motion animation και τα animatronics προσδίδουν στις κούκλες μια απολαυστική, απειλητική προσωπικότητα, η αφήγηση συχνά είναι επιφανειακή και η ανάπτυξη των χαρακτήρων ρηχή, επισκιάζοντας τις ανθρώπινες ερμηνείες. Η θεματική του εξερεύνηση της παιδικής αθωότητας και της ενήλικης σκληρότητας είναι παρούσα, αλλά στερείται βαθύτητας, θυσιάζοντας περιστασιακά την απόχρωση για απλές συγκινήσεις του είδους. Παρά τους περιορισμούς, το «Dolls» διατηρεί μια ορισμένη B-movie γοητεία, απόδειξη της ικανότητας του Gordon να δημιουργεί αποτελεσματικά, αν όχι πρωτοποριακά, έργα του είδους.