One Hundred Nails (2007)

Το τελευταίο κινηματογραφικό έργο του Ermanno Olmi αποτελεί μια οπτικά σαγηνευτική, αν και δραματικά αδρανή, ενατένιση στην κρίση του σύγχρονου διανοουμενισμού και την αναζήτηση πνευματικής σύνδεσης. Η ταινία υπερέχει στην αριστοτεχνική απεικόνιση της πεδιάδας του Πάδου, αξιοποιώντας φωτεινή, ποιμενική κινηματογράφηση που δημιουργεί μια βαθιά αίσθηση τόπου και ηρεμίας. Ωστόσο, η αφήγηση εξελίσσεται με μια σχεδόν ανίατη βραδύτητα· το φιλοσοφικό βάρος μοιάζει συχνά να πηγάζει από την ίδια την πρόταση, παρά να έχει αποκτηθεί μέσω οργανικής ανάπτυξης χαρακτήρων. Η κεντρική μεταφορά της βεβήλωσης της γνώσης μέσω του καρφώματος βιβλίων στο πάτωμα είναι έντονα συμβολική, αγγίζοντας τα όρια του διδακτικού, και η εσωστρεφής ερμηνεία του Raz Degan αγωνίζεται να φέρει το βαρύ υπαρξιακό φορτίο που απαιτεί το σενάριο. Παρόλο που είναι αναμφισβήτητα ποιητικό και αισθητικά αγνό, το *Εκατό Καρφιά* λειτουργεί τελικά καλύτερα ως μια στοχαστική κινηματογραφική δοκιμιακή προσέγγιση παρά ως ένα συναρπαστικό δραματικό έργο, απαιτώντας σημαντική υπομονή για το ανταποδοτικό ατμοσφαιρικό του βάθος.