Alice Through the Looking Glass

Alice Through the Looking Glass (2016)

✦ MovieFy AI

"Ενεργητικό μαξιμαλιστικό φανταστικό θέαμα περιπέτειας"

IMDb:

6.2

Ψήφοι:

133,655

1ω 53λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6

AI Ανάλυση Ειδών

Φαντασίας

45%

Περιπέτεια

35%

Οικογενειακή

20%

Η ιστορία συνεχίζεται από το σημείο που την είχαμε αφήσει στο τέλος της ταινίας Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Θα παρακολουθήσουμε ακόμη ένα ταξίδι της Αλίκης, αυτή τη φορά μέσα από έναν καθρέφτη. Η ηρωίδα μας θα μεταφερθεί -παραδοσιακά- σε μια άλλη διάσταση, θα συναντήσει καινούργιους, αλλά και γνώριμους χαρακτήρες. Θα κάνει νέους φίλους, αλλά και εχθρούς που θα της στήσουν πολλές και επικίνδυνες παγίδες. Σκοπός τους να την εγκλωβίσουν σε ένα άλλο χωροχρονικό σύμπαν.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η συνέχειας του Τζέιμς Μπόμπιν αποτελεί ένα οπτικά υπερφορτωμένο θέαμα, διατηρώντας την πλούσια, μπαρόκ αισθητική που καθιέρωσε ο Τιμ Μπέρτον, αλλά υποφέρει από μια αφήγηση που είναι ταυτόχρονα χαοτική και ουσιαστικά κενή. Η ταινία αντικαθιστά τον έμφυτο σουρεαλισμό του Κάρολ με μια συμβατική περιπέτεια φαντασίας, επικεντρωμένη σε ένα ντετερμινιστικό ταξίδι στο χρόνο, επιχειρώντας να δώσει βάθος στην αχνά σκιαγραφημένη ιστορία του Τρελοκαπελά. Ενώ η Μία Βασικόφσκα παραμένει πειστική στον ρόλο της ανεξάρτητης Αλίκης, αποτελώντας την συναισθηματική αγκύρα, ο ανελέητος κορεσμός του CGI και η υπερβολικά περίπλοκη μυθολογία πνίγουν οποιαδήποτε γνήσια θεματική απήχηση. Η σκηνογραφία είναι αναμφίβολα περίπλοκη και δαπανηρή, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα είναι εξαντλητικό παρά μαγευτικό, αποδεικνύοντας ότι οι περίτεχνες εικόνες δεν μπορούν να αντισταθμίσουν ένα σενάριο που στερείται την ευφυΐα ή τη συναισθηματική σαφήνεια της πρωτότυπης ιστορίας. Λειτουργεί απλώς ως ένας θορυβώδης, ακριβός επίλογος σε έναν κλασικό μύθο."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6.5

ΓΙΑΓΚΟΣ ΑΝΤΙΟΧΟΣ

"Στο φιλόδοξο σίκουελ της Disney η Αλίκη ξαναταξιδεύει στην Κατωχώρα όπου βρίσκει τους παλιούς της γνώριμους, οι οποίοι ανησυχούν για την τύχη του Τρελοκαπελά. Η μικρή ηρωίδα είναι η μόνη που μπορεί να βοηθήσει τον εκκεντρικό της φίλο σε μια παιδική, οικογενειακή περιπέτεια που εξαντλεί γρήγορα τα εφετζίδικα καύσιμά της. Από την πρώτη «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» του 2010 είχε φανεί η δυσκολία του να συνδυαστεί η γκοθ εξτραβαγκάντζα και το εικαστικό όραμα του Τιμ Μπάρτον με τις προθέσεις της Disney για μια οικογενειακή ταινία που να μην ξεπερνά τα όρια των clean cut εμπορικών επιτυχιών της. Στο σίκουελ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα, αφού πλέον ο Αμερικανός στιλίστας αναλαμβάνει τη θ..."

Διαβάστε περισσότερα