Angelique and the King (1966)

Το τρίτο κεφάλαιο της ιστορίας της Αγγελικής, *Η Αγγελική και ο Βασιλιάς*, προσφέρει μια προβλέψιμη αλλά σταθερά πλούσια ιστορική υπερπαραγωγή. Η σκηνοθεσία του Bernard Borderie είναι λειτουργική, εστιάζοντας στα περίτεχνα κοστούμια και τις λαμπερές τοποθεσίες –ιδιαίτερα στην αναπαράσταση της αυλής του Λουδοβίκου ΙΔ'– αντί για καινοτόμες κινηματογραφικές τεχνικές. Η Michèle Mercier παραμένει ο μαγνητικός πυρήνας, ενσαρκώνοντας το ατίθασο πνεύμα της ηρωίδας του τίτλου, η οποία περιηγείται στην πολιτική ίντριγκα και την ερωτική απογοήτευση. Ωστόσο, η ταινία υποφέρει από μια επεισοδιακή, υπερβολικά μελοδραματική δομή, τυπική των διασκευών σειριακών έργων, αποδυναμώνοντας κάθε πιθανότητα για βαθιά θεματική εξερεύνηση σχετικά με τη δύναμη ή τις δυναμικές των φύλων εντός του Ancien Régime. Ενώ είναι αποτελεσματικό ως φευγαλέο κοστουμαρισμένο δράμα, η αφήγηση στερείται σφιχτού ρυθμού και πραγματικής δραματικής έντασης, εδραιώνοντας τελικά την κατάστασή της ως ψυχαγωγία υψηλής ποιότητας για εμπορική εκμετάλλευση, παρά ως βαθιά κινηματογραφική τέχνη.