Cover Girl (1944)

Η «Κοκέτα» παραμένει ένα ζωντανό, αν και δομικά συμβατικό, παράδειγμα του θεάματος της δεκαετίας του 1940 σε Technicolor, δίνοντας προτεραιότητα στην κορεσμένη οπτική γοητεία έναντι της αφηγηματικής εμβάθυνσης. Ενώ η σκηνοθεσία του Τσαρλς Βίντορ συχνά μοιάζει πεζή κατά τη διάρκεια των δραματικών παρεμβάσεων – βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στο οικείο κλισέ της «ταπεινής κοπέλας από χορωδία που βρίσκει δόξα» – η ταινία υπερέχει όταν η Χέιγουορθ βρίσκεται στο επίκεντρο. Η μαγνητική παρουσία της στην οθόνη, σε συνδυασμό με τον πολυτελή σχεδιασμό των κοστουμιών, αναβαθμίζει σημαντικά το υλικό. Κρίσιμα, η ταινία προσφέρει μια πρώιμη πλατφόρμα για το αναπτυσσόμενο χορογραφικό ταλέντο του Τζιν Κέλι. Η πρωτοποριακή χορογραφία του «Alter Ego», που αξιοποιεί ευρηματικές τεχνικές πολλαπλής έκθεσης, προοιωνίζεται την κινητική ενέργεια που θα προσέφερε σε μεταγενέστερες κλασικές ταινίες της MGM. Εν τέλει, η αδύναμη, γλυκερή πλοκή της είναι απλώς ένα επαρκές πλαίσιο για την εκθαμβωτική δύναμη των σταρ και την πρωτοποριακή χορευτική τέχνη που καθορίζουν τη διαρκή ελκυστικότητά της.