Me, Myself & Irene (2000)

Το "Μέσα, Εγώ κι η Ειρήνη" (Me, Myself & Irene) αποτελεί ένα μεγαλοπρεπές όχημα για την εκρηκτική ενέργεια του Τζιμ Κάρεϊ, αξιοποιώντας την κεντρική ιδέα της Διασχιστικής Διαταραχής Ταυτότητας για εκτεταμένα, συχνά παιδαριώδη κωμικά αποτελέσματα. Παρόλο που ο Κάρεϊ προσφέρει μια αφοσιωμένη, σωματικά απαιτητική διπλή ερμηνεία, η ταινία υποφέρει από την χαρακτηριστική ασυνέπεια του τόνου των Αδελφών Φαρέλι, εναλλασσόμενη άβολα ανάμεσα σε συναισθηματικό ρομάντζο και επιθετικό, προκλητικό χιούμορ που βασίζεται σε αηδιαστικά στοιχεία. Η σκηνοθεσία είναι σε μεγάλο βαθμό λειτουργική, αποτυγχάνοντας να ανυψώσει το υλικό πέρα από την εξάρτησή του από ξεπερασμένα σλάπστικ και προβληματικά κωμικά στερεότυπα σχετικά με την ψυχική υγεία. Η αφηγηματική δομή είναι επεισοδιακή και αδύναμη, δίνοντας συχνά προτεραιότητα σε γρήγορα, χοντροκομμένα οπτικά αστεία έναντι της ουσιαστικής ανάπτυξης των χαρακτήρων ή της θεματικής εμβάθυνσης. Τελικά, λειτουργεί ως ένα μέτρια διασκεδαστικό, αν και συχνά γευστικά αμφισβητήσιμο, όχημα για το αστέρι, παρά ως ένα συνεκτικό κινηματογραφικό επίτευγμα.