Ugly, Dirty and Bad (1976)

Η οξεία κοινωνική κριτική του Ettore Scola υψώνεται ως μνημείο ωμού ρεαλισμού, σκιαγραφώντας τη ηθική αποσύνθεση μιας απέραντης, άπορης φαμίλιας που αγωνίζεται να επιβιώσει σε μια ρωμαϊκή παραγκούπολη. Η ταινία συνδυάζει αριστοτεχνικά την καυστική ευφυΐα της *Commedia all’italiana* με μια αδυσώπητη, νεορεαλιστική ευαισθησία, δημιουργώντας έναν κόσμο που κυριαρχείται από τη βρωμιά, την απληστία και ανελέητη οικογενειακή σκληρότητα. Ο Nino Manfredi προσφέρει μια κολοσσιαία ερμηνεία ως ο απεχθής πατριάρχης, Giacinto, που καθηλώνει την ανελέητη βουτιά της ταινίας στην παραδοξότητα και την τραγωδία. Ενώ η οπτική γλώσσα μεταφέρει αριστοτεχνικά τη δυσωδία, η σκόπιμη απουσία συμπαθητικών χαρακτήρων και η συντριπτική, αδιάκοπη διαφθορά δοκιμάζουν την αντοχή του θεατή. Δεν πρόκειται για μια ταινία υπόγειων νοημάτων, αλλά για μια επιβεβλημένη, αγρία καταγγελία της περιθωριακής ύπαρξης και της διαφθοράς που γεννά η απελπισμένη επιβίωση, δοσμένη με κυνική ακρίβεια.