Chess of the Wind (1976)

Το «Σκάκι του Ανέμου» του Mohammad Reza Aslani αποτελεί μια εκθαμβωτική, τυπικά αυστηρή άσκηση στον ιρανικό γοτθικό κινηματογράφο, που διακρίνεται για το λαβυρινθώδες σκηνικό της έπαυλης των Κατζάρ και την σχολαστική λεπτομέρεια της εποχής. Η ταινία χρησιμοποιεί το δράμα της κληρονομιάς ως πλαίσιο για να αναλύσει την αριστοκρατική παρακμή, την υποκρισία των τάξεων και το ασφυκτικό βάρος της ιστορίας. Ο κινηματογραφιστής Houshang Baharlou δημιουργεί οπτική ποίηση, χρησιμοποιώντας βαθιά σκοτάδια και σύνθετες, αργά κινούμενες συνθέσεις που προκαλούν αίσθημα κλειστοφοβίας και επερχόμενης καταστροφής. Ωστόσο, ο σκόπιμος, σχεδόν παγετώδης ρυθμός της ταινίας, σε συνδυασμό με μια συχνά αδιαπέραστη αφηγηματική ασάφεια, απαιτεί εξαιρετική υπομονή. Ενώ η αισθητική της φιλοδοξία είναι αδιαμφισβήτητη – τοποθετώντας την ως ένα χαμένο αριστούργημα της Νέας Κινηματογραφικής Τάσης – η μελοδραματική της ένταση σε κάποιες στιγμές μοιάζει υπερβολική, προτιμώντας την στυλιζαρισμένη ερμηνεία έναντι της γνήσιας συναισθηματικής απήχησης, εδραιώνοντας όμως τη θέση της ως μια μοναδική κινηματογραφική οπτική.