Juliet of the Spirits

Juliet of the Spirits (1965)

✦ MovieFy AI

"Οπτικά εκθαμβωτικό υπαρξιακό σουρεαλιστικό δράμα"

IMDb:

7.4

Ψήφοι:

15,045

2ω 28λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.3

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

40%

Φαντασίας

35%

Κωμωδία

15%

Μυστηρίου

10%

Η Ιουλιέττα είναι μια σαραντάρα νοικοκυρά της διπλανής πόρτας, που ανακαλύπτει ότι ο άντρας της την απατά με μια πολύ μικρότερη και ωραιότερη γυναίκα. Ξεκινά λοιπόν τη δική της πνευματική πορεία με τελικό προορισμό το δίλημμα να του μείνει πιστή ή να τον πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Οι εσωτερικές της συγκρούσεις είναι πολλές, καθώς είναι πιστή καθολική και εξακολουθεί να τον αγαπάει. Προέχει η έγχρωμη φωτογραφία (που και σήμερα εντυπωσιάζει, πόσο μάλλον τότε), ότι κάθε πλάνο είναι και ένας ολοκληρωμένος πίνακας ζωγραφικής και, προ παντός, προέχει η διονυσιακή ατμόσφαιρα που δημιουργούν όλοι όσοι συναντώνται με την Ιουλιέττα (νεαρές πόρνες, μέντιουμ, εκκεντρικοί φίλοι από το παρελθόν, ένας ολόκληρος θίασος των αλλόκοτων χαρακτήρων που μας παρουσιάζει συνήθως ο F.F.!).

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η πρώτη έγχρωμη μεγάλου μήκους ταινία του Φελίνι συνιστά μια εκθαμβωτική, συντριπτική βουτιά στην κατακερματισμένη ψυχοσύνθεση μιας συζύγου της αστικής τάξης, η οποία παλεύει με τη συζυγική απιστία και τον υπαρξιακό τρόμο. Η «Ιουλιέτα των Πνευμάτων» αποτελεί μια αδιάκοπη οπτική πανδαισία, αναπτύσσοντας ένα ζωηρό, σχεδόν γκροτέσκο σουρεαλισμό για να εξωτερικεύσει τις καταπιεσμένες επιθυμίες και τις πνευματικές αγωνίες της Τζουλιέτα. Η σκηνογραφία, χρησιμοποιώντας έντονα κόκκινα, ροζ και πράσινα, είναι τεχνικά επαναστατική, εδραιώνοντας την κυριαρχία του Φελίνι στο χώρο της φαντασμαγορίας. Ωστόσο, η ταινία υστερεί σε δομική συνοχή· η παρέλαση των φασματικών μορφών και τα πολυτελή σκηνικά, ενώ είναι μεμονωμένα λαμπρά, τελικά αραιώνουν τη συναισθηματική επίδραση. Η αφήγηση μοιάζει λιγότερο πειθαρχημένη σε σχέση με το «8½», με αποτέλεσμα ένα υπέροχο, αλλά συχνά εξαντλητικό, εγχείρημα στυλιστικής αυτοϊκανοποίησης που δίνει προτεραιότητα στην αισθητική έναντι της εστιασμένης συναισθηματικής αλήθειας, καθιστώντας την ένα κομβικό αλλά άνισο έργο στο κανάλι του."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Μετά το αριστουργηματικό «8 1/2», με το οποίο ο Φεντερίκο Φελίνι έκλεισε οριστικά τους λογαριασμούς του με το νεορεαλισμό και υιοθέτησε έναελεύθερο, πρωτοπόρο αφηγηματικό ύφος και μια αυτοαναφορική-(αυτο)ψυχαναλυτική θεματική,ο Ιταλός δημιουργός άνοιξε έναν καινούργιο δημιουργικό κύκλο στην καριέρα του. Ο αληθινός ήρωας των ταινιών του στο εξής δεν θα ήταν παρά αυτός ο ίδιος (οι αυστηρά προσωπικές αναμνήσεις, ιδέες, επιθυμίες και ανησυχίες του), ενώ το ονοματεπώνυμό του θα εξελισσόταν σε καλλιτεχνικό trademark κι εμπορικό ατού τόσο ισχυρό που γινόταν συχνά κομμάτι του τίτλου («Fellini - Satyricon», «Il Casanova di Federico Fellini», «Fellini’s Roma»). Η βραβευμένη με ξενόγλωσση Χρυσή Σφαίρα ..."

Διαβάστε περισσότερα