50 First Dates (2004)

Το «50 Πρώτα Φιλιά» επιχειρεί να αξιοποιήσει μια πραγματικά συγκινητική ιδέα – την καθημερινή επανεκκίνηση που επιβάλλει η αντεροgradi αμνησία – αλλά υποκύπτει υπό το βάρος των συνηθισμένων τεχνικών παραγωγής της Happy Madison. Η ταινία ωφελείται κατά πολύ από την αβίαστη, ζεστή χημεία μεταξύ του Άνταμ Σάντλερ και της Ντρου Μπάριμορ, η οποία προσδίδει ουσιαστική αυθεντικότητα στην κεντρική ρομαντική πορεία. Ωστόσο, ο σκηνοθέτης Πίτερ Σίγκαλ υιοθετεί μια οπτικά άτονη, αισθητική καταλόγου διακοπών, η οποία πλαισιώνει ικανοποιητικά το σκηνικό της Χαβάης, αλλά αποτυγχάνει να αναδείξει πραγματικά το υλικό κινηματογραφικά. Επιπλέον, η αφήγηση συχνά εκτροχιάζεται σε αποσπασματικά, συχνά ενοχλητικά, νεανικά αστεία, που κατά κύριο λόγο αποδίδονται από υποβέλτιους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Ενώ η ταινία καταφέρνει να προσφέρει στιγμές γνήσιας γλύκας σχετικά με το θέμα της διαρκούς δέσμευσης, η συνολική κινηματογραφική της ποιότητα υπονομεύεται σοβαρά από την προσφυγή της σε χαμηλού επιπέδου κωμωδία και την απροθυμία της να διερευνήσει τις συναισθηματικές της πολυπλοκότητες με ωριμότητα.