Velvet Goldmine (1998)
IMDb:
Ψήφοι:
39,470
⏱
2ω 3λ
✦ Κριτικοί κινηματογράφου
✦ Είδη
Δράμα
Μουσική
1971. Το γκλαμ-ροκ εκρήγνυται και προκαλεί τη σοβαρότητα μέσα στο κίνημα των χίπηδων, γεμάτο στρας και βίαιη μουσική. Ο Μράιαν Σλέιντ, ένα νεαρός ροκ αστέρας, εμπνέει τους φαν του να βάφουν τα νύχια τους και να εξερευνούν τη φύση της σεξουαλικότητας τους. Αλλά, τελικά, ο Σλέιντ αυτοκαταστρέφεται. Ανήμπορος να διαφύγει από τον χαρακτήρα του Μάξουελ Ντίμον που δημιούργησε, σχεδιάζει την ίδια του τη δολοφονία. Όταν οι θαυμαστές του ανακαλύπτουν την κομπίνα του, το άστρο του Σλέιντ πέφτει κατακόρυφα και γρήγορα ξεχνιέται. 1984. Στον Άρθουρ, ένας δημοσιογράφος εφημερίδας της Νέας Υόρκης, ανατίθεται η αποστολή ενός αφιερώματος για τα δέκα χρόνια της ψεύτικης δολοφονίας του Σλέιντ. Μικρότερος στο Μάντσεστερ, ο Άρθουρ ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλος θαυμαστής του. Διστακτικά, θα αναλάβει την αποστολή και αρχίζει έρευνα για το τι απέγινε ο αστέρας του γκλαμ-ροκ.
🤖 AI Film Analyst Insight
"Το «Velvet Goldmine» του Todd Haynes παραμένει ένας οπτικά τολμηρός, αν και αφηγηματικά εκτεταμένος, φόρος τιμής στην εποχή του glam rock και στην μεταβλητή φύση της ταυτότητας. Η μεγαλύτερη δύναμή του έγκειται στην καλειδοσκοπική του αισθητική, όπου κοστούμια, μουσική και κινηματογραφία συνθέτουν ένα παρακμιακό, λαμπερό θέαμα που ενσαρκώνει τέλεια τη θεατρικότητα της περιόδου. Η ταινία δημιουργεί αριστοτεχνικά μια αίσθηση νοσταλγικής λαχτάρας και άπιαστης αλήθειας, εξερευνώντας θέματα διασημότητας, αυτοδημιουργίας και queer επιθυμίας με έναν ζωντανό, σχεδόν μυθικό φακό. Ωστόσο, η κατακερματισμένη, μη γραμμική δομή της, έντονα εμπνευσμένη από τον «Πολίτη Κέιν», περιστασιακά δίνει προτεραιότητα στο στιλιστικό φλας έναντι της συναισθηματικής απήχησης, αφήνοντας ορισμένες εξελίξεις χαρακτήρων να μοιάζουν υπανάπτυκτες ή συναισθηματικά απόμακρες. Ενώ οι ερμηνείες είναι συναρπαστικές, ειδικά αυτή του Jonathan Rhys Meyers, το φιλόδοξο εύρος της ταινίας μπορεί μερικές φορές να μοιάζει περισσότερο με μεθυστικό όνειρο παρά με συνεκτική αφήγηση."