The Big Blue (1988)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "The Big Blue" ξεχωρίζει για το ατμοσφαιρικό σάουντρακ και τα εντυπωσιακά πλάνα του, που συνθέτουν ένα γιγάντιο οπτικοακουστικό θέαμα. Η ταινία, με το φολκλόρ και το χιούμορ της, γνώρισε παγκόσμια επιτυχία και εκτόξευσε την καριέρα του Λικ Μπεσόν.

Το «Απέραντο Γαλάζιο» του Luc Besson δεν αποτελεί μια συμβατική αφήγηση, αλλά μάλλον έναν εκτεταμένο στοχασμό πάνω στην εμμονή, αποδοσμένο με οπτική ποίηση που κόβει την ανάσα. Η αδιαμφισβήτητη επιτυχία της ταινίας έγκειται στην μεγαλειώδη υποβρύχια φωτογραφία της, η οποία αποτυπώνει τη βαθιά, απομονωμένη ομορφιά της αβύσσου. Η εμβληματική, με έντονες συνθετικές πινελιές, μουσική του Eric Serra αναβαθμίζει ολόκληρη την εμπειρία, μετατρέποντας το ακραίο άθλημα της ελεύθερης κατάδυσης σε υπέρτατη μυθολογία. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται σημαντικά επί ξηράς· το χερσαίο δράμα, ιδίως η προσποιητή ρομαντική σχέση με πρωταγωνίστρια την Rosanna Arquette, μοιάζει συχνά νωθρό και δραματικά αδύναμο, αδυνατώντας να σταθεί δίπλα στην αιθέρια ένταση των καταδυτικών σκηνών. Η σκηνοθετική αδεία του Besson οδηγεί σε έναν σκόπιμα αργό ρυθμό που δοκιμάζει την υπομονή, όμως η βαθιά αισθητική δέσμευση την καθιερώνει ως μια ατελή αλλά αξέχαστη κινηματογραφική εμπειρία για την υπέρτατη αναζήτηση της απόδρασης.