Hellas 3.0 (2026)

Name: Hellas 3.0
Released: 2026-06-04

⏱

1ω 28λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

7.3

✦ Είδη

Δράμα

Κωμωδία

Three stories. Three directorial perspectives. A cinematic triptych that navigates between humor, absurdity, and Greek reality. Three different filmmakers join forces in a cinematic triptych that observes contemporary Greek reality through humor, absurdity, and a satirical lens.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Μιχάλης Γιγιντής' 'Hellas 3.0' attempts a timely, albeit somewhat heavy-handed, commentary on modern Greek identity and societal disillusionment. Visually, the film boasts a stark, almost desaturated palette that effectively mirrors its melancholic tone, occasionally punctuated by striking, almost painterly compositions. The performances, particularly from Thanos Tok"

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 7

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Έχοντας σημειώσει ορατή πρόοδο, τόσο στον τεχνικό τομέα, όσο κυρίως στην αφηγηματική ευχέρεια,η ελληνική μικρού μήκους ταινία των τελευταίων χρόνων έχει αφήσει πίσω της ισχυρό κινηματογραφικό αποτύπωμα,μας έχει συστήσει ταλαντούχους δημιουργούς και έχει φτάσει σε σημαντικότατες διεθνείς διακρίσεις, ανάμεσά τους και τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών ("Η Απόσταση Ανάμεσα στον Ουρανό κι Εμάς" του Βασίλη Κεκάτου). Υπάρχουν λοιπόν κάθε χρόνο αρκετές ελληνικές ταινίες σύντομης διάρκειας οι οποίες ξεπερνούν την αίσθηση του σινε-ανεκδότου και υπηρετούν αποτελεσματικά τη "μικρή" φόρμα τους, όπως είναι οι πρόσφατες"100 Χρόνια Μπροστά" του Μιχάλη Γιγιντή, "Planet Balcony" της Ιωάννας Κρυωνά και "Χο..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 10

LiFO Team

"Τρεις σκηνοθετικές ματιές. Ένα κινηματογραφικό τρίπτυχο που κινείται ανάμεσα στο χιούμορ, τον παραλογισμό και την ελληνική πραγματικότητα -όπως τη ζούμε τώρα."

Διαβάστε περισσότερα

News247.gr

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Πολύ ενδιαφέρουσα κυκλοφορία με τρεις ταινίες μικρού μήκους που έχουν η κάθε μία το δικό της αποτύπωμα, να δένονται σε ένα τρίπτυχο που, περιέργως, όντως βγάζει νόημα – πάνω στις παθογένειες μιας αδιέξοδης Ελλάδας και ανθρώπους παγιδευμένους σε κάθε λογής συστήματα, χώρους και αναμνησιακή απόγνωση. Όπως σε κάθε ανθολογία το αποτέλεσμα είναι φυσικά άνισο, αλλά θα άξιζε μόνο για το πολύ δυνατό πρώτο φιλμάκι, “Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει”, και για το one man show του Τσιοτσιόπουλου στο μετα-πασοκικό “100 Χρόνια Μπροστά”."

Διαβάστε περισσότερα