Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales

Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales (2017)

✦ MovieFy AI

"Κινητικό θαλάσσιο υπερφυσικό θέαμα υπερπαραγωγής"

IMDb:

6.5

Ψήφοι:

381,325

2ω 9λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6.2

AI Ανάλυση Ειδών

Περιπέτεια

45%

Φαντασίας

35%

Δράση

20%

Ο Τζακ Σπάροου σαλπάρει μαζί με την Καρίνα Σμιθ, μια πανέξυπνη κι όμορφη αστρονόμο και τον Χένρι, έναν ξεροκέφαλο νεαρό ναυτικό της βασιλικής ναυτικής ακαδημίας, για να βρουν τη θρυλική τρίαινα του Ποσειδώνα, έχοντας ξοπίσω τους το πειρατικό-φάντασμα του Σάλαζαρ που εξολοθρεύει οτιδήποτε πλέει στη ρότα του.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το "Dead Men Tell No Tales" επιδιώκει να αναζωογονήσει μια φθίνουσα σειρά ταινιών μέσω της ακατέργαστης οπτικής της κλίμακας, προσφέροντας ένα εντυπωσιακό, αν και υπερβολικά ψηφιακό, θαλάσσιο θέαμα. Οι σκηνοθέτες Sandberg και Rønning καταφέρνουν να δημιουργήσουν αρκετές δυναμικές σκηνές, ιδίως την περίτεχνη ληστεία της τραπεζικής θυρίδας, αποδεικνύοντας τεχνική επάρκεια στη σκηνοθεσία δράσης μεγάλης κλίμακας. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται κάτω από το βάρος της δικής της περίπλοκης μυθολογίας, βασιζόμενη σε μια δραματικά αδρανή αναζήτηση για τον Τρίαινα του Ποσειδώνα για να προωθήσει την πλοκή. Ο Javier Bardem προσφέρει έναν πραγματικά ανατριχιαστικό αντίπαλο, αλλά η έντασή του υπονομεύεται συχνά από την ολοένα και πιο καρικατουρίστικη ερμηνεία του Johnny Depp ως Jack Sparrow, ο οποίος βασίζεται σε ξεπερασμένα τεχνάσματα παρά σε αυθεντόφυτο χιούμορ. Η ταινία τελικά υποφέρει από σοβαρό "sequelitis", θυσιάζοντας την αφηγηματική συνοχή και το βάθος των χαρακτήρων για χάρη ενός υψηλής ποιότητας, CGI-οδηγούμενου "fan service", καταλήγοντας σε μια δαπανηρή αλλά συναισθηματικά κενή περιπέτεια."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6.5

ΓΙΑΓΚΟΣ ΑΝΤΙΟΧΟΣ

"Πέμπτη ταινία για το franchise των «Πειρατών της Καραϊβικής», η οποία βρίσκει στα σεναριακά ρηχά της «απεύθυνσης σε όλες τις ηλικίες», αλλά και της αδυναμίας του να προσφέρει κάτι κινηματογραφικά καινούργιο στη σειρά. Αρκετές φορές οι πηχυαίοι τίτλοι των franchises μάς κάνουν να ξεχνάμε την ουσία των κινηματογραφικών πραγμάτων. Όπως λ.χ. στους διά­σημους «Πειρατές της Καραϊβικής», οι οποίοι συμπληρώνουν αισίως πέντε ταινίες στο ενεργητικό τους. Κάτω από τα βρομερά ενδύματα του Τζακ Σπάροου και παραμερίζοντας τα κύματα αιθυλικής αλκοόλης που βγαίνουν από το στόμα του σκανταλιάρη πειρατή, έχουμε να κάνουμε με ένα καμουφλαρισμένο με χαϊμαλιά «οικογενειακό» ντισνεϊκό υπερθέαμα. Δεν είναι ότι δεν..."

Διαβάστε περισσότερα