Campfire Tales (1997)

Οι «Ιστορίες γύρω από τη φωτιά» επιχειρούν να ανανεώσουν τις κλασικές αστικές ιστορίες τρόμου στο πλαίσιο των ταινιών του τέλους της δεκαετίας του '90, όμως η υλοποίηση μαστίζεται από ανομοιογενή ποιότητα και χαμηλές παραγωγικές αξίες. Η ανθολογική δομή, αν και από τη φύση της ελκυστική, υπονομεύεται από ένα αδύναμο αφηγηματικό πλαίσιο που αποτυγχάνει να δημιουργήσει γνήσια αγωνία ή θεματική συνοχή. Η σκηνοθεσία των επιμέρους ιστοριών είναι κατά κύριο λόγο συμβατική, βασιζόμενη υπερβολικά σε φθηνά, προβλέψιμα "jump scares" αντί να χτίζει μια διαρκή ατμόσφαιρα τρόμου. Παρόλο που η ταινία προσφέρει μια νοσταλγική χρονοκάψουλα πρώιμων ερμηνειών από αναγνωρίσιμους ηθοποιούς, η προσήλωσή της σε υλικό που παραπέμπει σε προγενέστερες παραγωγές εμποδίζει την ανάπτυξη μιας διακριτής κινηματογραφικής ταυτότητας. Λειτουργεί κυρίως ως μια δευτερεύουσα αναφορά στην αναβίωση του είδους μετά το "Scream", στερούμενη την αισθητική φιλοδοξία ή την αφηγηματική τελειότητα που απαιτείται από ανώτερες προσπάθειες του είδους.