La Chinoise

La Chinoise (1967)

✦ MovieFy AI

"Διδακτικό, μπρεχτικό πολιτικό ποπ-αρτ πόνημα"

IMDb:

6.9

Ψήφοι:

8,545

1ω 36λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.6

AI Ανάλυση Ειδών

Political Commentary

40%

Πειραματική

30%

Δράμα

20%

Σάτιρα

10%

Παρίσι, 1967: Ο επαναστατικός αναβρασμός που επικρατεί στα πανεπιστήμια της γαλλικής πρωτεύουσας –τη Ναντέρ, τη Σορβώνη ή τη Μποζάρ– θα φέρει κοντά τέσσερις νεαρούς φοιτητές, που αναζητούν, μέσα από τις διακηρύξεις του μαρξισμού-λενινισμού για την αταξική κοινωνία, το νόημα της ζωής. Απογοητευμένοι από το γαλλικό Κ.Κ. και τον Υπαρκτό Σοσιαλισμό, που παρουσιάζει ήδη με έκδηλο τρόπο συμπτώματα φθοράς, στρέφονται προς την πιο καθαρόαιμη μορφή κομμουνιστικής ιδεολογίας, την οποία ενσαρκώνει στα μάτια τους η Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ. Η γοητεία που ασκεί στην παρέα των διανοούμενων φοιτητών η Λαïκή Δημοκρατία της Κίνας και η προσωπικότητα του ηγέτη της, Mάο Τσε Τουνγκ, θα την σπρώξει σταδιακά προς τον ακραίο ριζοσπαστισμό: την ανάληψη ένοπλης δράσης, με στόχο τη συνειδητοποίηση των μαζών στη βάση της κοινωνίας και την ανατροπή εκ βάθρων του καπιταλισμού.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το «La Chinoise» του Godard, ένα έργο του 1967 που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, δεν αποτελεί μια συμβατική ταινία μεγάλου μήκους, αλλά μάλλον ένα ζωηρό, διδακτικό πολιτικό κείμενο αποδοσμένο σε βασικά χρώματα. Αξιοποιώντας μια μπρεχτιανή δομή και ένα μινιμαλιστικό σκηνικό, η ταινία ανατέμνει την πνευματική πόζα και τον θεωρητικό παλμό της προνομιούχας παρισινής μαοϊκής νεολαίας. Τα δυνατά της σημεία εντοπίζονται στην οπτική της τόλμη —μια διακριτή ποπ-αρτ αισθητική εφαρμοσμένη σε βαρυσήμαντο πολιτικό διάλογο— και στις συναρπαστικές, αν και ψυχρές, ερμηνείες από τους Wiazemsky και Léaud. Ωστόσο, η ταινία είναι αμείλικτα διανοητική, θυσιάζοντας συχνά τη δραματική εμπλοκή για μακροσκελή, στεγνά μονόλογα πάνω την επαναστατική θεωρία. Αν και ιστορικά ανεκτίμητη ως ντοκουμέντο της ριζοσπαστικοποίησης προ του Μαΐου του ’68, η σκόπιμη αποξένωσή της και ο έντονος κηρυκτικός της χαρακτήρας την καθιστούν δύσκολη, απογοητευτική και, τελικά, πιο σημαντική ως τεχνούργημα της κινηματογραφικής θεωρίας παρά ως ένα συναισθηματικά απήχηση δράμα."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Το 1967 είναι η χρονιά στην οποία το ρηξικέλευθο σινεμά τουΖαν-Λικ Γκοντάρφτάνει σε ένα δημιουργικό αδιέξοδο. Με το σοκαριστικό "Weekend" ο πάπας της νουβέλ βαγκ θα ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο της φιλμογραφίας του, λίγους μήνες νωρίτερα, όμως,θα δείξει με την "Κινέζα" προς την καινούρια κατεύθυνση την οποία θα ακολουθούσε στην επερχόμενη, μαοϊκή περίοδό του. Εδώ θα δοκιμάσει για ακόμα μια φορά να βρει τον τρόπο ενοποίησης (επαναστατικής) πολιτικής και (επαναστατικής) τέχνης, συνεπώς φόρμας και περιεχομένου, εμπνεόμενος ελεύθερα από τους"Δαιμονισμένους" του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι: στο Παρίσι τέσσερις φοιτητές αναζητούν μέσα από τις διακηρύξεις του μαρξισμού-λενινισμού και τις ιδέες του Μάο Τσε..."

Διαβάστε περισσότερα