Black Rider (1993)

Το «Μαύρος Αναβάτης» (Schwarzfahrer) του Πέπε Ντάνκουαρτ αποτελεί ένα καυστικό, μινιμαλιστικό έργο κοινωνικοπολιτικού σινεμά, που εκμεταλλεύεται στο έπακρο τον περιορισμένο χρόνο του. Διαδραματιζόμενη σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ένα τραμ του Βερολίνου, η ταινία αξιοποιεί αριστοτεχνικά την αίσθηση του κλειστοφοβικού για να εντείνει την κεντρική ένταση: την αβίαστη, ύπουλη φύση του καθημερινού ρατσισμού. Η Σέντα Μόιρα προσφέρει ένα μάθημα υποκριτικής μέσω σιωπηλής, αντιδραστικής ερμηνείας, ενσαρκώνοντας την καταπιεσμένη αγανάκτηση των περιθωριοποιημένων. Η σκηνοθεσία του Ντάνκουαρτ είναι χειρουργικά ακριβής, αποτυπώνοντας την άβολη ματιά των υπόλοιπων επιβατών. Παρόλο που η εξάρτησή της από μια μοναδική, δυνατή ατάκα στο τέλος μπορεί να την καθιστά περισσότερο ένα εύστοχο σκίτσο παρά μια πλήρως ανεπτυγγμένη αφήγηση, η θεματική της απήχηση – ειδικότερα η σχολιαστική ματιά στην ξενοφοβία στη Γερμανία λίγο μετά την επανένωση – παραμένει καταστροφικά αποτελεσματική. Πρόκειται για μια αναγκαία, αν και εφήμερη, κινηματογραφική δήλωση.