The Cowboys (1972)

Ο κριτικός εστιάζει στη σύγχρονη επανερμηνεία ενός κλασικού γουέστερν, στην υπαρξιακή αναζήτηση των χαρακτήρων και στις κοινωνικο-πολιτικές του παραπομπές. Εντοπίζει την αναφορά της ταινίας σε μια θρυλική προγενέστερη και την προσαρμογή των θεμάτων της σε σύγχρονα συμφραζόμενα. Μέσος όρος: 8.5/10 από 1 κριτική.

Στο έργο του Mark Rydell, *The Cowboys*, επιχειρείται μια συγκινητική σύζευξη της παραδοσιακής, ευρείας κλίμακας δυτικής αφήγησης με μια αυστηρή ιστορία ενηλικίωσης. Η κινηματογράφηση του Robert Surtees αποτυπώνει με εκπληκτικό τρόπο το απέραντο τοπίο, προσφέροντας ένα μεγαλειώδες οπτικό πεδίο που εδραιώνει την ιστορία του Wil Andersen (Wayne) να καθοδηγεί μια ομάδα εφήβων σε μια εξαντλητική μεταφορά βοοειδών. Ο Wayne προσφέρει μια επιβλητική, αν και οικεία, ερμηνεία, ευφυώς εξισορροπημένη από την εκλεπτυσμένη παρουσία του Roscoe Lee Browne. Ωστόσο, η ταινία παλεύει με την τονική συνέπεια· στιγμές γνήσιας καθοδήγησης υπονομεύονται από μια κατά περιπτώσεις υπερβολικά συναισθηματική προσέγγιση στους νεαρούς πρωταγωνιστές. Ενώ το βίαιο σημείο καμπής της αφήγησης προσφέρει την απαραίτητη δραματική ανατροπή, αυξάνοντας τα διακυβεύματα και επιβάλλοντας την ωρίμανση των αγοριών, ο συνολικός ρυθμός είναι εσκεμμένος, νιώθοντας περιστασιακά παρατεταμένος. Η ταινία στέκεται ως ένα αξιοσέβαστο, αν και ελαφρώς άνισο, γουέστερν της ύστερης περιόδου, βασιζόμενο σε μεγάλο βαθμό στην ακμαία γοητεία του πρωταγωνιστή και στην αποτελεσματική δουλειά του τοπίου.