Naduvula Konjam Pakkatha Kaanom (2012)

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Balaji Tharaneetharan αποτελεί μια απόδειξη μινιμαλιστικής αφήγησης υψηλής ιδέας, βασιζόμενο σχεδόν εξ ολοκλήρου στην παραδοξότητα των καταστάσεων και τη μεταδοτική χημεία του σύμπαντος ηθοποιών του. Η ερμηνεία-ξεπέρασμα του Vijay Sethupathi αποτελεί τον πυρήνα της ταινίας, χρησιμοποιώντας μια φυσικότητα στην εκφορά του λόγου για να μετατρέψει μια δυσλειτουργική πάθηση σε ατόφια κωμική χρυσάφι. Παρόλο που η αφηγηματική πρόταση είναι εκ φύσεως επαναλαμβανόμενη – το κεντρικό αστείο της απώλειας βραχυπρόθεσμης μνήμης τίθεται συνεχώς υπό επαναφορά – οι ευφυείς, ρεαλιστικοί διάλογοι εξασφαλίζουν συνεχή δέσμευση, ιδίως εντός της δυναμικής της αγχώδους παρέας. Εντούτοις, η αισθητική φιλοδοξία της ταινίας είναι αξιοσημείωτα χαμηλή· η κινηματογράφηση και η σκηνοθεσία είναι καθαρά λειτουργικές, δίνοντας προτεραιότητα στην αποτελεσματικότητα έναντι της οπτικής κομψότητας. Αυτή η προσκόλληση στην ερμηνεία και το σενάριο, παρακάμπτοντας την εκλεπτυσμένη κινηματογραφική γλώσσα, εμποδίζει την ταινία από το να επιτύχει ουσιαστική τεχνική διάκριση, αν και η επίδρασή της στην επακόλουθη ταμίλ αστείου της καθημερινότητας παραμένει αναμφισβήτητη.