Sculpted Souls

Sculpted Souls (2025)

IMDb:

⭐ 3.5

Ψήφοι:

18

⏱

1ω 29λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

6.7

🎬 Σκηνοθεσία:

Stavros Psyllakis

🌟 Πρωταγωνιστούν:

Julien Grivel

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

55%

Psychological

30%

Existential

10%

Αυτορ κινημ/φος

5%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

AI

Οι κριτικοί εστιάζουν στην προσωπική ιστορία ανιδιοτελούς προσφοράς ενός οδοντιάτρου σε ασθενείς με λέπρα και στην ευαίσθητη σκηνοθετική ματιά. Υπάρχει ευρεία συμφωνία για την υπαρξιακή διάσταση και τον ανθρωπισμό της ταινίας, αν και με διαφοροποιήσεις στην αξιολόγηση της καλλιτεχνικής της εκτέλεσης. Μέσος όρος: 6.7/10 από 3 κριτικές.

Ο Ελβετός οδοντίατρος Julien Grivel θεράπευε για 26 χρόνια (1972-1998) δωρεάν χανσενικούς (λεπρούς) στην Ελλάδα. Ένα εσωτερικό ταξίδι που τον βοήθησε να βλέπει τον κόσμο και τη ζωή διαφορετικά. «Υιοθετώντας τη γλώσσα των Ελλήνων υιοθέτησα ασυνείδητα και τη σκέψη τους» λέει. Η φιλία του με τον Μανώλη Φουντουλάκη, πρώην χανσενικό, ήταν καταλυτική.

🤖 AI Film Analyst Insight

AI REVIEW
⭐ 6.7/10

Stavros Psyllakis’s *Sculpted Souls* delivers a visually arresting experience, leveraging stark, high-contrast cinematography to explore the corrosive nature of artistic obsession and the burdens of memory. Julien Grivel anchors the film with a predictably mesmerizing, internal performance as the disgraced sculptor wrestling with his past. However, Psyllakis often mistakes impenetrability for profundity. The film’s deliberate, almost glacial pacing, while establishing a potent atmosphere of existential dread, frequently stalls the narrative momentum, leaving the audience admiring the composition but searching for emotional connection. While the sound design is immersive and the themes of identity and creation are robust, the overall execution feels too cerebral, prioritizing aesthetic rigor over accessible human drama. It is a work of undeniable craft that struggles to translate its intellectual framework into true cinematic resonance.

Αξιολόγησε την ταινία

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 8

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Γιάννης Λιονάκης ("Άλλος Δρόμος δεν Υπήρχε"), Γιώργος Μανιάτης ("Για Χωρίς Λόγους"), Γιώργος Μαρκάκης ("Το Μέσα Φως"), Αλέκος Ζούκας ("Οφειλή")…Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι οποίοι κουβαλούν αθόρυβες, μα συναρπαστικές ιστορίες. Η κάμερα του Σταύρου Ψυλλάκη τους πλησιάζει με έναν μοναδικό συνδυασμό οικειότητας και δέους,αποτυπώνοντας την ηθική ακεραιότητα, τη σοφία ή τη γενναιότητα που μπορεί να κρύβονται στις πιο απρόσμενες γωνιές της οικείας καθημερινότητάς μας. Μέχρι που η ζωή να βάλει τα μεγάλα διλήμματά της και το μεγαλείο ψυχής μερικών απλών ανθρώπων να αποκαλυφθεί. Ο Ζιλιέν Γκριβέλ είναι ίσως η πλέον χαρισματική μορφή της κινηματογραφικής πινακοθήκης του Χανιώτη ντοκιμαντερίστα.Συντ..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 6

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Ο Ζιλιάν Γκριβέλ, Ελβετός οδοντίατρος, για 26 χρόνια (1972-1998) ερχόταν στην Αθήνα δύο φορές τον χρόνο και φρόντιζε δωρεάν τα δόντια των χανσενικών (λεπρών) στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων «Η Αγία Βαρβάρα». Ένα εσωτερικό ταξίδι που τον βοήθησε να δει τον κόσμο και τη ζωή διαφορετικά."

Διαβάστε περισσότερα

News247.gr

⭐ 6

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Στις “Σμιλεμένες Ψυχές” του βετεράνου Σταύρου Ψυλλάκη παρακολουθούμε την ιστορία του ελβετού οδοντίατρου Ζιλιέν Γκριβέλ, ο οποίος για 26 χρόνια (1972-1998) θεράπευε δωρεάν χανσενικούς (λεπρούς) στην Ελλάδα. Ο Ψυλλάκης, όπως πάντα στο έργο του, ακολουθεί διηγήσεις και πρόσωπα με απόλυτη αφοσίωση, κρατώντας εδώ μια απόσταση από τη Σπιναλόγκα την οποία «επισκεπτόμαστε» μέσα από αφηγήσεις και εικόνες. Από κάποιο σημείο κι έπειτα, ως θεατής, ξεχνάς πως είσαι η κάμερα. Το πορτρέτο που σχηματίζεται στο φιλμ είναι απόλυτα ανθρώπινο – σε μια ακόμη υπαρξιακών διαστάσεων αναζήτηση."

Διαβάστε περισσότερα