The Stranger (2025)

Ο κριτικός εστιάζει στην προσαρμογή ενός σημαντικού λογοτεχνικού έργου και τις αισθητικές επιλογές του σκηνοθέτη. Αναδεικνύονται με επιτυχία τα υπαρξιακά και κοινωνικά ζητήματα. Μέσος όρος: 7.5/10 από 1 κριτική.

Το τελευταίο έργο του Οζόν, *Ο Ξένος*, αποτελεί ένα σχολαστικά κατασκευασμένο πείραμα ψυχολογικής δυσφορίας, αξιοποιώντας μια αιχμηρή οπτική γλώσσα για να αποτυπώσει την ασφυκτική κομψότητα της γαλλικής μπουρζουαζίας. Ο Benjamin Voisin προσφέρει μια συναρπαστικά ανησυχητική ερμηνεία στον ομώνυμο εισβολέα, διασχίζοντας το λεπτό κοινωνικό έδαφος με αρπακτική χάρη και δημιουργώντας αισθητή ένταση γύρω από θέματα παρεξηγημένης επιθυμίας και κατασκευασμένης ταυτότητας. Η ταινία υπερέχει στον σκόπιμο ρυθμό της και στο άψογο κάδρο, ανακαλώντας αισθητικές της Νέας Γαλλικής Κινηματογραφίας του μέσου του αιώνα, απαλυνμένες από τη σύγχρονη δυστυχία. Ωστόσο, ο Οζόν θυσιάζει τη θεματική ασάφεια προς χάριν της αφηγηματικής ευκολίας σε ένα τέλος που μοιάζει και απότομο και υπερβολικά ντετερμινιστικό. Παρόλο που η εκτέλεση είναι τεχνικά άρτια και η ερμηνεία έντονη, οι δομικοί συμβιβασμοί στην τελική πράξη εμποδίζουν την ταινία να επιτύχει τη βαθιά ψυχολογική απήχηση που συναντάμε στα καλύτερα έργα του σκηνοθέτη, αφήνοντας ένα στιλάτο αλλά τελικά ατελές πορτρέτο υπαρξιακής ευθραυστότητας.