The Christophers (2026)

ΦΩΤΕΙΝΗ ΝΙΚΟΛΙΤΣΑ

"Μια συντηρήτρια έργων τέχνης, με παρελθόν στην πλαστογραφία, αποδέχεται μια παράξενη πρόταση από τα δύο παιδιά ενός άλλοτε διάσημου ζωγράφου. Σκοπός είναι να παραστεί στον στρυφνό καλλιτέχνη ως η νέα βοηθός του και, έχοντας πρόσβαση στα έργα του, να βρει την ανολοκλήρωτη συλλογή του με το όνομα "Κρίστοφερ". Έπειτα, το σχέδιο είναι να την ολοκληρώσει κρυφά και να την επιστρέψει πίσω, έτσι ώστε να ανακαλυφθεί μετά τον θάνατό του και, έχοντας αποκτήσει πια μεγάλη αξία πώλησης, να κάνει πλούσια τα παιδιά του. ΟΣτίβεν Σόντερμπεργκέχει γυρίσει σχεδόν τα πάντα, σε βαθμό που δεν μπορείς να υπολογίσεις την επόμενη κίνησή του. Έτσι αναπάντεχα μας ξαφνιάζει κι εδώ με την επιλογή του να σκηνοθετήσει ένα..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Τα αποξενωμένα παιδιά ενός κάποτε διάσημου ζωγράφου (Ίαν ΜακΚέλεν) καταστρώνουν ένα παράτολμο σχέδιο: προσλαμβάνουν μια ταλαντούχα συντηρήτρια έργων τέχνης (Μίκαελα Κόελ) με σκοτεινό παρελθόν για να ολοκληρώσει κρυφά τα ανολοκλήρωτα έργα του πατέρα τους. Ελπίζουν έτσι να αυξήσουν την αξία τους και να εξασφαλίσουν μια μεγάλη κληρονομιά. Όμως όσο το σχέδιο προχωρά, οι ισορροπίες αλλάζουν και η απάτη αρχίζει να αποκαλύπτει απρόβλεπτες εντάσεις, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την αξία της τέχνης, της αλήθειας και των οικογενειακών δεσμών."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Σε μεγάλη φόρμα συνεχίζει να είναι κι ο Στίβεν Σόντερμπεργκ που την τελευταία διετία έχει υπογράψει το πρώτου προσώπου ghost story “Presence” και το κατασκοπικό/ερωτικό θρίλερ δωματίου “Black Bag”, σαν πάντα να θέλει να εξερευνά γνώριμα είδη από μια διαφορετική γωνία. (Θα αγνοήσουμε τοάθλιο ντοκιμαντέργια τον Τζον Λένον που παρουσίασε στις φετινές Κάννες, επειδή τον αγαπάμε.) Η “διαφορετική γωνία” είναι σημαντική εδώ ως παρατήρηση, γιατί ο Σόντερμπεργκ δείχνει πάντα μέσα από το έργο του πως αυτό είναι που ψάχνει, ακόμα και κυριολεκτικά, μέσα στο πλαίσιο και της πιο συνηθισμένης σκηνής. Έχει πει πολλές φορές πως βαριέται τις μηχανικά γυρισμένες σκηνές διαλόγου με διαρκή πλάνα πάνω από τους ώμ..."