Lula LeBlanc (2024)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Από το "Άφτερλωβ" ως τον "Τελευταίο Ταξιτζή" και τη "Λούλα LeBlanc", οι ήρωες του Στέργιου Πάσχου δυσκολεύονται να διαχειριστούν την ιδέα του έρωτα.Άλλοτε ως ανάμνηση και καμιά φορά ως προσμονή, μερικοί ως συναίσθημα που τους κατακλύζει και κάποιοι ως τρικυμιώδη σχέση. Διότι όπως ακούγεται κάποια στιγμή στην τελευταία του ταινία, "τα μονοπάτια της αγάπης δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή, χωρίς αναταράξεις". Στη "Λούλα LeBlanc" δυο άνθρωποι επιχειρούν να ακολουθήσουν αυτή την τεθλασμένη πορεία. Πρώτα η Μαργαρίτα, έφηβη εγγονή του Αλέκου, η οποία αρνείται να πάει στην κηδεία του παππού της στο χωριό. Τσακώνεται με τους γονείς και τη γιαγιά της, αλλά επιμένει και εκμεταλλεύεται την απουσία τους..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"26 Σεπτεμβρίου 1999: Ο Αλέκος είναι νεκρός. Η έφηβη εγγονή του, Μαργαρίτα, αρνείται πεισματικά να πάει στην κηδεία και εκμεταλλεύεται την απουσία των γονιών της για να οργανώσει ένα αυτοσχέδιο πάρτι στο σπίτι."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Ο Στέργιος Πάσχος (του “Τελευταίου Ταξιτζή”) στην πιο μεστή και δημιουργικά εύστοχη ταινία του: ένα δίπτυχο ιστοριών μέσα από τον ίδιο κόσμο, για πάρτυ στην αρχή και το τέλος της ζωής και το πώς το ένα βρίσκεται αναπόφευκτα σε διάλογο με το άλλο. Η εγγονή οργανώνει ένα πάρτυ αντί να βρεθεί στην κηδεία του παππού. Ο παππούς, λίγες μέρες πριν, βρίσκεται σε μια συγκινητική επανένωση γενεθλίων όπου συναντά την παλιά του αγάπη, που τώρα πάσχει από άνοια. Η αφηγηματική φόρμα ζωντανεύει και τα δύο κεφάλαια, κάνοντας το άθροισμά τους να ξεπερνά τα επιμέρους κομμάτια. Ακόμα κι η τοποθέτησή τους κρύβει κάτι πολύ δυνατό: Η τελευταία μέρα του Αλέκου έρχεται μετά την κηδεία του, με τα μόλις δύο αυτά κεφά..."