Autumn Sonata (1978)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

"«Στους δαίμονες δεν αρέσει ο φρέσκος αέρας· προτιμούν να σε έχουν καθηλωμένο στο κρεβάτι με κρύα πόδια», δήλωνε ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν μιλώντας για τα υπαρξιακά βάρη που καταπλακώνουν τη θέληση για ζωή. Ο ίδιος γνώριζε καλά αυτό το συναίσθημα, το οποίο διατρέχει εξάλλου το σύνολο της φιλμογραφίας του.Πιθανότατα όμως το βίωσε εντονότερα στα τέλη των ’70s, όταν οι σουηδικές αρχές τον κατηγόρησαν για φοροδιαφυγή. Η ντροπή που ένιωσε τον οδήγησε αρχικά στο να αυτοεξοριστεί στο Μόναχο, όπου τον κατέβαλε βαριά κατάθλιψη.Στις προσπάθειές του να εργαστεί ξανά, πάντα εκτός Σουηδίας, ο Μπέργκ­μαν σκηνοθέτησε αρχικά στην Αμερική το «Αυγό του Φιδιού», προτού επιστρέψει στην Ευρώπη για τη «Φθινοπωρινή Σονάτ..."

LiFO Team

"Σε μία από τις σκληρότερες (αλλά και πιο ανθρώπινες) ταινίες του Μπέργκμαν πρώην διάσημη πιανίστρια επισκέπτεται τη συνεσταλμένη κόρη της μετά από πολυετή απουσία. Μέσα σε μια νύχτα ακούγονται λόγια αδιανόητης ωμότητας, με εκείνα που δεν λέγονται, μα υπονοούνται μέσα από τα βλέμματα, να μοιάζουν ακόμα πιο τρομακτικά, σε μια αντιπαράθεση γονέα και τέκνου καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται κυκλικά, να αναπαράγεται αυτούσια στο διηνεκές, παρά τις όποιες πρόσκαιρες ανακωχές. Μετρημένες στα δάχτυλα οι φορές που έχεις δει στο πανί τέτοιο ξεγύμνωμα σαν αυτό της Ίνγκριντ Μπέργκμαν εδώ, δεν ξέρεις πού τελειώνει η ερμηνεία και πού ξεκινά η εξομολόγηση, ίσως μόνο με την εμφάνιση του Μπράντο στο «Τελευταί..."