Don't Worry, I'm Fine (2006)

Το δράμα του Philippe Lioret από το 2006 λειτουργεί πρωτίστως ως ένα εξαιρετικό βήμα για τη Mélanie Laurent, η οποία με μια εσωτερική, αισθαντική ερμηνεία του τραύματος και της ψυχαναγκαστικής θλίψης, αναδεικνύει το υλικό σε σημαντικά υψηλότερο επίπεδο. Η ταινία παρακολουθεί σχολαστικά την κάθοδο της Lili στο άγχος, μετά την εξαφάνιση του αδελφού της, η οποία τροφοδοτείται από μια διαρκή ατμόσφαιρα οικογενειακής εξαπάτησης. Ο Lioret υιοθετεί ένα συγκρατημένο, φυσιοκρατικό οπτικό στυλ που αγκυρώνει αποτελεσματικά την έντονη συναισθηματική φόρτιση. Ωστόσο, ο σκόπιμος ρυθμός συχνά μοιάζει αδικαιολόγητα παρατεταμένος, απλώνοντας το κεντρικό μυστήριο υπερβολικά στον εκτεταμένο δεύτερο πράξη. Παρόλο που η τελική αποκάλυψη προσφέρει μια ισχυρή συναισθηματική κάθαρση, η αφήγηση θυσιάζει κατά καιρούς την ευρύτερη ανάπτυξη των χαρακτήρων για την αδιάκοπη επιδίωξη της έντασης. Πρόκειται για μια ευαίσθητη, αν και δομικά άνιση, διερεύνηση του πόσο καταστροφικές μπορεί να είναι η σιωπή και τα καλοπροαίρετα ψέματα.